Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σφαγεία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σφαγεία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου 2013

The Scarecrow_animation video


Ένα καταπληκτικό animation που αποκαλύπτει τη φρίκη και τον παραλογισμό της βιομηχανικής κτηνοτροφίας.

Δευτέρα 27 Μαΐου 2013

Cyprus Slaughter 2013_Φριχτές οι συνθήκες σφαγής των ζώων και στην Κύπρο






Η διεθνής Μ.Κ.Ο. Compassion in World Farming μετά από πρόσφατη έρευνα που πραγματοποιήσε σχετικά με τις συνθήκες σφαγής των ζώων στην Κύπρο ανακάλυψε σοβαρές παραβιάσεις του Ευρωπαϊκού Κανονισμού. Οι συγκλονιστικές εικόνες, που μπορείτε να δείτε σε αυτά τα πλάνα είναι ενδεικτικές αλλά αποδεικνύουν την ύπαρξη πολλών προβλημάτων στα σφαγεία λόγω της μη συμμόρφωσης με τη ενωσιακή και εθνική νομοθεσία.
Σε τοπικό σφαγείο, κατσίκες και πρόβατα σφάχθηκαν με παράνομο τρόπο. Οι κατσίκες, ενώ είχαν πλήρως τις αισθήσεις τους,  ήταν δεμένες από τα πίσω τους πόδια και κρέμονταν ανάποδα βελάζοντας διαρκώς. Τότε μόνο και σε αυτή τη θέση τα αναισθητοποιήσαν πριν τις σφάξουν.
Σε πολλές περιπτώσεις η αναισθητοποίηση δεν ήταν αποτελεσματική λόγω της έλλειψης εκπαίδευσης ή και γνώσης. Εξαιτίας μη σωστού προγραμματισμού του χρόνου πολλά από τα ζώα είχαν πλήρως τις αισθήσεις τους όταν σφαγιάζονταν καθώς η διάρκεια της αναισθητοποίησης είχε παρέλθει.
Στη συνέχεια ένας υπάλληλος του σφαγείου έκοβε τον λαιμό των ζώων και αμέσως μετά ένας άλλος άρχιζε να κόβει τα κέρατά τους.
Όχι μόνο είναι παράνομο και αντιβαίνει τη νομοθεσία τα ζώα να ανυψώνονται ζωντανά κρεασμένα ανάποδα. Το ακαριαίο κόψιμο του λαιμού και των κεράτων τους ελάχιστο χρονικό διάστημα μετά την αναισθητοποιήση τους και ενώ αυτά είχαν τις αισθήσεις τους και δεν είχαν ήδη πεθάνει είναι ένα ακόμα μαρτύριο, αφού οι κατσίκες ένιωθαν το φριχτό πόνο της σφαγή τους.
Τα πλάνα που ελήφθησαν και μπορείτε να δείτε εδώ αποδεικνύουν αυτές τις παράνομες πρακτικές. Επισημαίνουμε ότι οι σκηνές είναι εξαιρετικά σκληρές. Αλλά μόνο έτσι αποδεικνύεται το έγκλημα που διαπράττεται μέσα στα σφαγεία.
Ο Peter Stevenson, σύμβουλος πολιτικής της Compassion in World Farming, αναφέρει: «Αυτές είναι από τις χειρότερες σκηνές σφαγής ζώων που έχω δει. Ο τρόπος σφαγής είναι τελείως λάθος. Είναι εμφανές ότι οι νέοι κανόνες της Ε.Ε. για τη σφαγή των ζώων που τέθηκαν σε εφαρμογή το τρέχον έτος αγνοούνται σε μεγάλο βαθμό.
Για μερικά ζώα που είχαν αναισθητοποιηθεί πέρασαν πάνω από τρία λεπτά πριν κόψουν το λαιμό τους. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι είχαν ανακτήσει τις αισθήσεις τους σε αυτό το διάστημα και επομένως σφάχθηκαν έχοντας τις αισθήσεις τους. Τα περισσότερα από τα πρόβατα σφάχτηκαν χωρίς αναισθητοποίηση».
Ο κ. Stevenson επισημαίνει: «Αυτά τα προβλήματα πρέπει να αντιμετωπιστούν επειγόντως και έχουμε στείλει καταγγελία στον Υπουργό Γεωργίας της Κύπρου. Οι νέοι νόμοι πρέπει να ακολουθούνται πλήρως για να μειωθεί η βάναυση μεταχείριση που προς το παρόν υφίστανται τα ζώα κατά τη σφαγή στην Κύπρο».

Πηγή: www.zoosos.gr 

Δευτέρα 25 Μαρτίου 2013

EMATREMA - Slaughter documentary

Το βίντεο αυτό περιέχει καθημερινές σκηνές από σφαγεία σε διαφορετικά μέρη του κόσμου. Και όλα αυτά για ένα προϊόν που δεν χρειαζόμαστε. Εσείς μπορείτε να βοηθήσετε να μπει ένα τέλος στην κόλαση αυτή. Κάντε ότι κάνουν εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο. Σταματήστε να τρώτε ζώα.

Σάββατο 8 Δεκεμβρίου 2012

Μία νέα επιχείρηση κακοποίησης ζώων αναπτύσσεται σε όλο τον κόσμο

Αν κάποιος σκέφτεται ότι η κατανάλωση κρέατος από ζώα ελευθέρας βοσκής είναι μία ηθικά αποδεκτή εναλλακτική λύση έναντι της βιομηχανοποιημένης κτηνοτροφίας, πρέπει να δει το νέο βίντεο από μία μυστική έρευνα σε δύο αγροκτήματα στη Φλόριντα. Η έρευνα αυτή οδήγησε την Animal Legal Defense Fund (ALDF) να καταθέσει αγωγή στο 13ο Περιφερειακό Δικαστήριο της Φλόριντα στις 4 Δεκέμβρη του 2012, κατά των δύο εκτροφείων για ποινικές παραβιάσεις. http://aldf.org/article.php?id=2237

 
 
Η εκτεταμένη έρευνα της ALDF αποκαλύπτει σοκαριστική κακοποίηση των ζώων κατά τη διάρκεια της σφαγής τους στις ‘πίσω αυλές’ των αγροκτημάτων. Τα ζώα βασανίζονται, ξυλοφορτώνονται, και λιμοκτονούν. Επίσης παιδιά είναι παρόντα κατά τον σφαγιασμό των ζώων. Σε μία περίπτωση, οι κατηγορούμενοι μαχαιρώνουν έναν χοίρο και τον σέρνουν με ένα τσιγκέλι, ενώ αυτός είναι ακόμη ζωντανός και παλεύει. Σε μία άλλη περίπτωση, οι σφαγείς κατακρεουργούν έναν ζωντανό τράγο. Αφού τον μαχαιρώνουν, του ανοίγουν με ένα μαχαίρι τρύπες στα πίσω πόδια έτσι ώστε να μπορεί να κρεμαστεί από τα τσιγκέλια, κόβουν τα νεύρα στο λαιμό του και τον χτυπούν με έναν μπαλτά ενώ είναι ακόμη ζωντανός.
 
Η τρομακτική αυτή κακοποίηση που καταγράφεται από τον ερευνητή δεν αποτελεί εξαίρεση. Μία νέα επιχείρηση κακοποίησης ζώων αναπτύσσεται σε όλο τον κόσμο στο όνομα της διατροφικής αυτονομίας, της αειφορίας, της ασφάλειας των τροφίμων και όλων των σχετικών. Για την ώρα, το μέλλον για τα ζώα σε έναν πλανήτη που έχουν καταλάβει οι άνθρωποι είναι εντελώς δυσοίωνο. Και είναι κακό το ότι η βιολογική ή η οικιακή εκτροφή ζώων επωφελείται από το "Πράσινο / Τοπικό" κίνημα για να ικανοποιήσει την επιθυμία μας να κυριαρχήσουμε και να υποδουλώσουμε τα ζώα και να τα βασανίσουμε μέχρι θανάτου.
 
Και η αρωγή από μεγάλες οργανώσεις για την ‘’προστασία’’ των ζώων συμβάλλει στη δυσοίωνη αυτή προοπτική. Οι ομάδες αυτές προσφέρουν βοήθεια σε ένα σύστημα εκμετάλλευσης ζώων χρησιμοποιώντας την ίδια γλώσσα που όλοι οι εκμεταλλευτές ζώων και οι κυβερνητικοί οργανισμοί χρησιμοποιούν για να προωθήσουν και να αποκρύψουν τις δραστηριότητές τους αντί να προωθούν την ανάπτυξη μίας αειφόρου φυτικής παραγωγής.
 
Σύμφωνα με την Erika Abrams, συνιδρύτρια της Animal Aid στην Ινδία, “Αντί της προώθησης του μοντέλου της οικογενειακής φάρμας, η οποία μόνο διασπά την αγριότητα της βιομηχανοποιημένης κτηνοτροφίας σε μικρότερες μονάδες, οι οργανώσεις προστασίας των ζώων θα πρέπει να λάβουν μια θετική προσέγγιση περιορίζοντας τα επιχειρήματά τους στο να εξηγήσουν τη σκληρότητα που υφίστανται τα ζώα, την περιβαλλοντική καταστροφή που προέρχεται από την αφύσικη αναπαραγωγή ζώων, τους κινδύνους για την ανάπτυξη νόσων από τη διατήρηση μεγάλου αριθμού ζώων σε συνθήκες εντατικές εκτροφής και να εξηγήσουν τις αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία των ανθρώπων από την κατανάλωση κρέατος και ζωικών προϊόντων. "
 
Με τον ανθρώπινο πληθυσμό να αναμένεται να αυξηθεί σε 9 δισεκατομμύρια έως το 2050, ποιος μπορεί να σκεφτεί ότι τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια ζώα που καταναλώνονται από τον άνθρωπο κάθε χρόνο θα "εκτραφούν και θα σφαγούν ανώδυνα"; Ακόμη και όταν υπήρχαν λιγότερο από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι, τα ζώα μεταχειρίζονταν με τρομακτικά βάρβαρο τρόπο.
 
Για να πάρετε μια ιδέα για το πώς τα κοτόπουλα και άλλα εκτρεφόμενα ζώα μεταχειρίζονται και σφάζονται στα παραδοσιακή Ρωσικά χωριά, διαβάστε τη συλλογή ιστοριών του Isaac Bashevis Singer, ξεκινώντας με «Τον Σφαγέα», στην οποία ένας σφαγέας τελετουργικών σφαγών που αναγκάζεται να αναλάβει αυτή τη δουλειά θεωρείται παράφρων από τους κατοίκους του χωριού για την ευαισθησία του προς στα ζώα και στο τέλος τρελαίνεται. – Ο Singer περιγράφει από τη δική του παιδική ηλικία, πως οι νοικοκυρές ξεπουπούλιαζαν τα κοτόπουλα, ενώ ήταν ακόμα ζωντανά και αιμορραγούσαν. Όλες οι ωμότητες της σύγχρονης κτηνοτροφίας, συμπεριλαμβανομένου του βιασμού των γαλοπούλων, των αγελάδων και των κατσικών από τους κτηνοτρόφους (όπως έλεγαν παλιά «η πρώτη φιλενάδα ενός κτηνοτρόφου είναι ένα μουλάρι»), έχουν τις ρίζες τους σε παραδοσιακές γεωργικές πρακτικές και νοοτροπίες.
 
Δεν υπάρχει Χρυσή Εποχή στην εκτροφή ζώων στην οποία μπορούμε να προσβλέπουμε και να ελπίζουμε ότι θα επιστρέψει. Πώς μπορεί οποιοσδήποτε υπέρμαχος των ζώων να κάνει λιγότερα για τα ζώα από το να προωθεί τη φυτική διατροφή;
Πηγή

Κυριακή 10 Ιουνίου 2012

Μεγάλη διαμαρτυρία στο Παρίσι απαιτεί την κατάργηση των σφαγείων



Marche pour la fermeture des abattoirs from Sylvia Aubertin on Vimeo.


Παρίσι: Tο Σάββατο, στις 2 του Ιουνίου πολλές οργανώσεις για τα δικαιώματα των ζώων διοργάνωσαν μια μεγάλη διαμαρτυρία στη συμβολική θέση των παλαιών σφαγείων της Vaugirard, όπου ο Georges Franju γύρισε μέρος της ταινίας The Blood of Beasts  το 1949: "Την πρώτη φορά που πήγα εκεί, επέστρεψα σπίτι, έκλαιγα για δύο ημέρες, έκρυψα όλα τα μαχαίρια, και απλά ήθελα να πεθάνω ", δήλωσε ο Franju, μετά την πρώτη του εμπειρία στα σφαγεία.

Οι περισσότεροι άνθρωποι, όπως ο Ζορζ Franju, συγκλονίζονται από τη σφαγή των ζώων, όταν βλέπουν τον πόνο, την αγωνία, την απελπισία, και τον ανείπωτο τρόμο των αισθανόμενων όντων. Γνωρίζουμε ότι και εμείς θα είχαμε τα ίδια ακριβώς συναισθήματα, αν ήμασταν στη θέση των ζώων. Γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει ηθική δικαιολογία για τη θανάτωση ενός ζώου που θέλει να ζήσει και να αποφύγει τη δυστυχία. Τα σφαγεία είναι ένα σημαντικό ηθικό ζήτημα για την κοινωνία μας και μας φέρνει αντιμέτωπους με τις αντιφάσεις και τη δειλία μας.

Όπως πολλές διάσημες προσωπικότητες πριν από αυτούς, οι διαδηλωτές απαιτούν το τέλος της θανάτωσης των ζώων για την παραγωγή τροφίμων, και τον σεβασμό προς τα δισεκατομμύρια ζώα που θανατώνονται στα σφαγεία ή στις αλιευτικές εγκαταστάσεις, τα αμέτρητα θύματα των διατροφικών και πολιτιστικών μας συνηθειών, των διατροφικών μας πεποιθήσεων και της δύναμης των οργανωμένων συμφερόντων.


Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 2011

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΥΛΙΚΑ ΕΝΟΣ TOP CHEF

Δείτε πως παράγονται τα υλικά που χρησιμοποιεί ένας Top Chef και που δεν πρόκειται ποτέ να μας δείξουν!!

Πέμπτη 8 Ιουλίου 2010

ΓΙΑΤΙ?

Η μεγαλύτερη έρευνα για την εκμετάλλευση των ζώων που έχει γίνει ποτέ στην Ισπανία, αποκαλύπτει την τραγική ζωή στην οποία καταδικάζουμε τα ζώα και τα μαρτύρια στα οποία τα υποβάλλουμε κατά δισεκατομμύρια κάθε χρόνο για κάτι που απλά ΔΕ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ. Βλέποντας το video μόνο ντροπή μπορεί να νιώσει κάποιος και απορία, πως υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που καταναλώνουν ζωϊκά προιόντα!


Pig Farms | An Animal Equality Documentary (English) from Igualdad Animal on Vimeo.

Τετάρτη 17 Φεβρουαρίου 2010

Temple Grandin – Η σχεδιάστρια του θανάτου


Η Temple Grandin, είναι γνωστή για την εργασία της στον αυτισμό και το σχεδιασμό εγκαταστάσεων «ανθρωπιστικής» μεταχείρισης βοοειδών.

Αγαπητή σε πολλούς, η Grandin, η οποία είναι αυτιστική, ήταν ένας από τους πρώτους ανθρώπους που μίλησαν ανοικτά στο κοινό για την κατάστασή της και το στίγμα που συχνά συνδέεται με τον αυτισμό.
Εκτός του ότι είναι μια από τις πρώτες γυναίκες που βρέθηκαν στη σκηνή της βιομηχανίας βοείου κρέατος, όπου δεν τη δέχτηκαν καθόλου θερμά, είναι επίσης ευρέως γνωστή για τις διαλέξεις της και τα βιβλία της, συμπεριλαμβανομένου του ‘Animals Make Us Human: Creating the Best Life for Animals’.

Grandin, η οποία διαθέτει διδακτορικό δίπλωμα και είναι Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στη Συμπεριφορά των Ζώων (Animal Behavior)στο Colorado State University, αποδίδει στον αυτισμό την επιτυχία της.
Ισχυρίζεται ότι η υπερευαισθησία και η μοναδική διορατικότητά της, είναι αυτά που την έκαναν να συντονίζεται με τις αισθήσεις των ζώων και πως χρησιμοποιεί την ικανότητά της αυτή στη γεωργική μηχανική, για να δημιουργήσει «ανθρωπιστικές» εγκαταστάσεις σφαγής.

Ενώ έχει σίγουρα ξεπεράσει ορισμένα τεράστια εμπόδια, έχει επίσης προκαλέσει κάποιες κριτικές που δεν την βλέπουν καθόλου ως ηρωίδα για τα ζώα. Πράγματι, κάτι δεν πάει καλά.

Στο βιβλίο της, Τα Ζώα Μας Κάνουν Ανθρώπους (Animals Make Us Human), η Grandin αναφέρει: «Θυμάμαι έντονα την επόμενη ημέρα, όταν είχα εγκαταστήσει τον πρώτο κεντρικό διάδρομο μεταφοράς σε μονάδα στη Νεμπράσκα, όταν στεκόμουν σε μια εναέρια πασαρέλα, με θέα τεράστια κοπάδια βοοειδών σε μαντριά κάτω από εμένα. Όλα αυτά τα ζώα πήγαιναν προς το θάνατό τους, με ένα σύστημα που είχα εγώ σχεδιάσει. Άρχισα να κλαίω και τότε μια σκέψη ήρθε στο μυαλό μου. Κανένα από τα ζώα που ήταν σε αυτό το σφαγείο δε θα είχαν γεννηθεί, αν δεν είχαν εκτραφεί από τους ανθρώπους. Δε θα είχαν ζήσει ποτέ, τίποτε απ’ όλα αυτά.»

Ο Jeffrey Masson, συγγραφέας του When Elephants Weep, γράφει για το έργο της Grandin στο βιβλίο του: Η Temple Grandin Μου Προκαλεί Δάκρυα (από Απογοήτευση) - Temple Grandin Brings Me to Tears (of Frustration). «Είναι ότι, "δεν μπορεί ποτέ να κάνει το επόμενο βήμα και να αμφισβητήσει αυτό που κάνει. Η διορατικότητά της "φαίνεται να έχει καθησυχάσει τη συνείδηση της για πάντα’’! Μία στιγμή πραγματικής ενόρασης, όταν έκλαψε, καταπνίχτηκε γρήγορα από ένα χαζό κλισέ.»

Η Dr Grandin δεν κάνει ποτέ την κρίσιμη ερώτηση στο θέμα: «Είναι σωστό να το κάνουμε αυτό τελικά;»

Φαίνεται περίεργο το γεγονός ότι κάποιος θα μπορούσε να γίνει ένας εξέχων ειδικός σε θέματα ηθικής, χωρίς να είναι σε θέση να κάνει αυτή την ερώτηση.
Φαίνεται επίσης περίεργο το γεγονός ότι κάποιος που αγαπάει τα ζώα και αισθάνεται ότι μπορεί να συντονιστεί με τη σκέψη των ζώων, δεν προσπαθεί να τα βοηθήσει να ζήσουν, αλλά εντελώς ειρωνικά σχεδιάζει το θάνατό τους για τα προς το ζην. Οι αγελάδες, οι χοίροι και τα κοτόπουλα που έρχονται αντιμέτωπα με το θάνατό τους στο σφαγείο, δεν θέλουν να πεθάνουν όπως ακριβώς δε θέλουμε και εμείς. Και το πιθανότερο είναι ότι δεν θέλουν να ζήσουν ούτε την "καλή" ζωή σε ένα «ανθρωπιστικό» εκτροφείο.

Μήπως τελικά χρησιμοποιείται η Grandin ως πιόνι, για να καθησυχάσει την ενοχή των καταναλωτών πάνω σε κάτι που οδεύει γρήγορα προς το προσκήνιο της ηθικής αμφισβήτησης;

Μήπως τελικά οι άνθρωποι χρησιμοποιούν οξύμωρους όρους όπως "ανθρωπιστική σφαγή"(humane slaughter), "συμπονετικός σαρκοφάγος"(compassionate carnivore) και "ηθικός κρεοφάγος"(ethical meat eater) για να καθησυχάσουν τη συνείδησή τους και να καταπνίξουν το ταχύτερο τα δάκρυα τους, όπως ακριβώς και η Grandin; Δεν είναι το ίδιο πράγμα για τους κρεατοφάγους που επικρίνουν τη χρήση συναισθηματικών χαρακτηρισμών όταν αναφερόμαστε στα δικαιώματα των ζώων και την ευημερία τους;

Σάββατο 16 Ιανουαρίου 2010

Τρώτε κρέας ελευθέρας ή βιολογικής εκτροφής με καθαρή συνείδηση; Ολοένα και περισσότερο φαίνεται ότι θα πρέπει να το ξανασκεφτείτε.

Αν είσαι επιθεωρητής σφαγείων και απαιτείς την αυστηρή εφαρμογή των κανόνων για ανθρωπιστική σφαγή, μπορεί και να σου συμβεί κανένα ατύχημα!

Η μία αποκάλυψη διαδέχεται την άλλη, αποδεικνύοντας ότι η ανθρωπιστική σφαγή είναι ένα κόλπο της βιομηχανίας κρέατος για να αγοράζουν κρέας οι καταναλωτές χωρίς ενοχές, πιστεύοντας ότι το ζώο έζησε μία ευτυχισμένη ζωή και θανατώθηκε ανώδυνα.
H Animal Aid σε μυστική έρευνα κατέγραψε σκηνές σε σφαγείο της επαρχίας Ντεβον στη Βρετανία. Ο ιδιοκτήτης του σφαγείου είναι ο Τομ Lang, και είναι περήφανος για το γεγονός ότι η επιχείρησή του είναι πιστοποιημένη από την Soil Association για «ανθρωπιστική σφαγή» ζώων βιολογικής εκτροφής.
Όμως, χάρη σε μια έρευνα, το πιστοποιητικό ακυρώθηκε τον περασμένο μήνα, όταν κάμερα κατέγραψε το προσωπικό του σφαγείου να συμπεριφέρεται πολύ σκληρά σε χοίρους και αιγοπρόβατα.
Βιντεοσκοπημένα στιγμιότυπα δείχνουν ότι οι εργαζόμενοι καταπατούν συστηματικά τόσο τους κανόνες της βιολογικής εκτροφής της Soil Association καθώς και της καλής μεταχείρισης των ζώων (κατά τη σφαγή και τη θανάτωση). Ανακαλύψανε χοίρους και πρόβατα να χτυπιούνται και ακόμη χειρότερα, οι σφαγείς να κόβουν τους λαιμούς των ζώων χωρίς πρώτα την κατάλληλη αναισθητοποίηση.
Και αυτό το συγκεκριμένο σφαγείο δεν επελέγη επειδή ήταν ένα από τα χειρότερα στη Βρετανία, αλλά επειδή υποτίθεται ήταν ένα από τα καλύτερα - πιστοποιημένο ως χρυσό πρότυπο από τη βιολογική βιομηχανία που παρέχει εγγυήσεις για τον τρόπο που τα ζώα εκτρέφονται και θανατώνονται .
Μέσα στο σφαγείο, οι εικόνες δείχνουν υπαλλήλους να χτυπούν τα ζώα, καθώς συγκεντρώνονται γύρω από τις εγκαταστάσεις της επιχείρησης. Καταγράφηκαν επίσης αρκετές περιπτώσεις ζώων όπου τους έσχιζαν τους λαιμούς, χωρίς να έχουν επαρκή αναισθητοποίηση.
Σε μια σκηνή, μια ομάδα τρομοκρατημένων χοίρων, συγκεντρώνονται σε ένα σημείο όπου χτυπιούνται και κλωτσιούνται από ένα υπάλληλο πριν την αναισθητοποίηση με τις ηλεκτρικές λαβίδες.
Ένας χοίρος προσπαθεί να ξεφύγει, τρέχοντας από δω και από κει και πανικόβλητος προσπαθεί να αναρριχηθεί στους τοίχους της μάντρας.
Ένα άνθρωπος με ξυρισμένο κεφάλι ξεχωρίζει για την κτηνωδία του. Χτυπάει με τα γόνατα, με γροθιές και κλωτσιές ένα γουρούνι, επίσης το χτυπάει με μία μεταλλική λαβίδα αναισθητοποίησης όχι λιγότερο από 20 φορές. Το ζώο ακούγεται να ουρλιάζει καθώς βροχή από χτυπήματα πέφτουν πάνω του.
Οι κανόνες για την «καλή» μεταχείριση των ζώων απαιτούν ότι ένα ζώο θα πρέπει να θανατωθεί μέσα σε 15 δευτερόλεπτα μετά την αναισθητοποίηση.
Αν υπάρχει κάποια καθυστέρηση, το ζώο θα αρχίσει να ανακτά τις αισθήσεις του. Είναι όμως αμέτρητες οι φορές που καταπατούνται αυτοί οι κανόνες. Ένα πρόβατο αναισθητοποιήθηκε και παρέμεινε κρεμασμένο τουλάχιστον 50 δευτερόλεπτα.
Το δύστυχο ζώο έμεινε να ταλαντεύεται από το πίσω πόδι, και φαίνεται ότι σταδιακά αρχίζει να κινείται και πάλι. Πρώτα, αρχίζει να κλωτσά με τα μπροστινά του πόδια ενώ γίνεται όλο και πιο πανικόβλητο πριν ο σφαγέας του κόψει το λαιμό.
Ο Jason Aldiss, πρόεδρος της Κτηνιατρικής Ένωσης Δημόσιας Υγείας, λέει: «Κάθε ζώο θα πρέπει να τρυπηθεί μέσα σε 15 δευτερόλεπτα. Μετά από αυτή τη χρονική περίοδο, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος ότι ένα ζώο θα αρχίσει να ανακτά τις αισθήσεις του."
Στην πραγματικότητα, ένα από τα πρόβατα έμεινε κρεμασμένο για περισσότερο από 50 δευτερόλεπτα.
Ο Stephen Wotton, ένας κτηνίατρος από το Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ που ειδικεύεται στην καλή μεταχείριση των ζώων κατά τη σφαγή, λέει ότι τέτοιες σκηνές είναι εντελώς απαράδεκτες.
«Μετά από 50 δευτερόλεπτα, το ζώο είναι πολύ πιθανό να έχει ανακτήσει τις αισθήσεις του."
Πολλές φορές στο video από το σφαγείο του Τομ Lang, βλέπουμε περιπτώσεις με πρόβατα που κλωτσούν στον αέρα, γεγονός που υποδηλώνει ότι ενώ τους έχουν κόψει το λαιμό και αιμορραγούν, αυτά έχουν ακόμη τις αισθήσεις τους.
Ο Wotton λέει: «Αν ένα ζώο αρχίσει να ανακτά τις αισθήσεις του, τότε θα πρέπει αμέσως εκ νέου να γίνει αναισθητοποίηση. Είναι ένα σημαντικό μέρος της διαδικασίας σφαγής και θα πρέπει να αποτελεί πάγια πρακτική σε κάθε σφαγείο».
Οι σοκαριστικές σκηνές στο βίντεο από το σφαγείο του Ντέβον, θα οδηγήσουν πολλούς ανθρώπους να αναρωτιούνται κατά πόσον η ίδια βαναυσότητα ασκείται στα σφαγεία παντού - για τα ζώα που εκτρέφονται με βιολογικό και μη βιολογικό τρόπο.

Οι επιθεωρητές είναι ανίκανοι να επιβάλουν το νόμο

Ένας επιθεωρητής που πρόσφατα εγκατέλειψε τη βιομηχανία κρέατος, είπε ότι πολύ συχνά είναι ανίκανοι να επιβάλουν το νόμο, ακόμη και αν δουν τις πιο συνήθεις παραβάσεις.
«Αν είσαι αυστηρός για την εφαρμογή των κανόνων οι σφαγείς γίνονται πολύ επιθετικοί. Σου λένε ωμά ότι, αν είσαι πάρα πολύ αυστηρός, απλά θα πέσει πάνω σου κάποιο φορτηγό ή θα σε ρίξουν σε καμία μηχανή και αυτό θα φανεί σαν ατύχημα. Δεν ήμουν διατεθειμένος να το διακινδυνέψω και εγκατέλειψα το χώρο. Πολλοί από τους συναδέλφους μου που έμειναν, κάνουν τα στραβά μάτια ».
Αυτό μπορεί να φαίνεται σαν ένας ακραίος ισχυρισμός, αλλά ακόμη και η Meat Hygiene Service παραδέχεται ότι το σφαγείο μπορεί συχνά να είναι ένα περιβάλλον σκληρής αντιπαράθεσης για τους επιθεωρητές του.
Το παράδειγμα του σφαγείου του Τομ Lang, το οποίο εγκρίθηκε από την Soil Association, δείχνει ότι ακόμη και το πολυπόθητο «βιολογικό» λογότυπο δεν μπορεί να αποτελέσει εγγύηση για ένα κρέας χωρίς σκληρότητα προς τα ζώα.
Αυτή η έρευνα αποτελεί μία ακόμη κλήση αφύπνισης για όλους τους καταναλωτές, οι οποίοι επιμένουν στην αγορά βιολογικού κρέατος - με σημαντική κιόλας επιβάρυνση – για να εξασφαλίσουν ότι το ζώο που τρώνε έχει μεταχειριστεί ανθρωπιστικά από τη «φάρμα μέχρι το πιάτο».
Ολοένα και περισσότερο, φαίνεται, ότι αυτό απλά δεν συμβαίνει.

Tom Lang Ltd: 5 min version from Animal Aid on Vimeo.



Undercover video from Tom Lang Ltd Abattoir from Animal Aid on Vimeo.



Πηγή

Περισσότερα εδώ.

Σάββατο 5 Δεκεμβρίου 2009

'They Die Piece by Piece' - Πεθαίνοντας κομμάτι κομμάτι


Χρειάζεται περίπου 25 λεπτά για να μετατρέψεις ένα ζωντανό μοσχάρι σε μπριζόλα στο σύγχρονο σφαγείο όπου ο Ramon Moreno εργάζεται. Για 20 χρόνια το πόστο του ήταν ‘second legger’ μία θέση όπου απαιτεί να κόβεις το κότσι από το σώμα των ζώων, καθώς αυτά κινούνται περιστροφικά, περισσότερα από 309 την ώρα.
Η αγελάδες θα έπρεπε να είναι νεκρές πριν φτάσουν στο Μορενο. Αλλά πολύ συχνά δεν ήταν.
«Ανοιγοκλείνουν τα μάτια τους. Κάνουν θορύβους,» λέει μαλακά. «Τα κεφάλια κινούνται τα μάτια είναι ανοιχτά κοιτάζοντας τριγύρω.» Ακόμα κι έτσι όμως ο Moreno θα έκοβε. Τις κακές ημέρες, λέει, δωδεκάδες ζώα έφθαναν στο πόστο του σαφώς ζωντανά, έχοντας τις αισθήσεις τους. Μερικά θα επιζούσαν και εφόσον τους έκοβαν τις ουρές, τους άνοιγαν τις κοιλιές, τους αφαιρούσαν το δέρμα. «Πεθαίνουν,» λέει ο Moreno, «κομμάτι κομμάτι.»
Βάσει ενός ομοσπονδιακού νόμου 23 ετών, τα βοοειδή και τα γουρούνια που σφάζονται, πρέπει πρώτα «να αναισθητοποιούνται» - για να μη νιώθουν πόνο - με ειδικό όπλο στο κεφάλι ή με ηλεκτροπληξία. Αλλά στις υπερφορολογημένες επιχειρήσεις, ο νόμος πολλές φορές παραβιάζεται, με πολύ σκληρές συνέπειες για τα ζώα καθώς επίσης και τους εργαζομένους. Aρχεία εφαρμογής, συνεντεύξεις, βίντεο και ένορκες καταθέσεις εργαζομένων περιγράφουν τις επαναλαμβανόμενες παραβιάσεις του «ανθρωπιστικού» νόμου σφαγής στα σφαγεία, από τις μικρότερες επιχειρήσεις ως τις σύγχρονες, αυτοματοποιημένες μονάδες, όπως αυτή όπου ο Moreno εργάζεται.
«Στα σφαγεία σε ολόκληρη τη χώρα , αυτό συμβαίνει σε καθημερινή βάση,» λέει ο Lester Friedlander, ένας κτηνίατρος και πρώην προϊστάμενος κυβερνητικός επιθεωρητής σε μονάδα παραγωγής χάμπουργκερ στην Πενσυλβανία. «Τα έχω δει αυτά να συμβαίνουν. Και έχω μιλήσει και με άλλους κτηνιάτρους. Αισθάνονται ότι το πράγμα είναι εκτός ελέγχου.»
Το Τμήμα Γεωργίας στις ΗΠΑ (USDA) επιτηρεί τη μεταχείριση των ζώων στις επιχειρήσεις παραγωγής κρέατος, αλλά η επιβολή του νόμου διαφέρει εντυπωσιακά. Ενώ μερικές μονάδες έχουν αναγκαστεί να σταματήσουν την παραγωγή για μερικές ώρες λόγω της αποκαλούμενης σκληρότητας προς τα ζώα, τέτοιες κυρώσεις είναι σπάνιες.
Παραδείγματος χάριν, η κυβέρνηση δεν έλαβε κανένα μέτρο ενάντια σε μια επιχείρηση βόειου κρέατος του Τέξας, όπου αναφέρθηκε 22 φορές το 1998 για παραβιάσεις που περιλάμβαναν τον τεμαχισμό των οπλών σε ζωντανά βοοειδή. Σε μια άλλη περίπτωση, οι επόπτες απέτυχαν να λάβουν μέτρα σχετικά με πολλαπλάσιες καταγγελίες για σκληρότητα προς τα ζώα σε εγκαταστάσεις βόειου κρέατος στη Φλώριδα και απόλυσαν έναν τεχνικό υγείας των ζώων για την αναφορά των προβλημάτων. Η επιστολή απόλυσης που εστάλη στον τεχνικό Tim Walker, έλεγε ότι είχε «βλάψει ανεπανόρθωτα» τις σχέσεις της υπηρεσίας με τη μονάδα συσκευασίας.
«Παραπονέθηκα σε όλους – είπα: «Κοιτάξτε, γδέρνουν τις αγελάδες ζωντανές εκεί μέσα,» λέει ο Walker. «Πάντα ήταν η ίδια απάντηση: Ξέρουμε ότι είναι αλήθεια αυτό που μας λες, αλλά δε μπορούμε να κάνουμε τίποτα για αυτό.»

Στα προηγούμενα τρία έτη, ένα νέο σύστημα επιθεώρησης κρέατος που μετατόπισε την ευθύνη στη βιομηχανία κρέατος, το έχει κάνει πιο δύσκολο να ανακαλύψεις και να αναφέρεις τα περιστατικά κακοποίησης, λένε κάποιοι ομοσπονδιακοί επιθεωρητές. Στο πλαίσιο του νέου συστήματος, που εφαρμόστηκε το 1998, η υπηρεσία δεν παρακολουθούσε πλέον τον αριθμό παραβιάσεων της ανθρωπιστικής-σφαγής που οι επιθεωρητές διαπιστώνουν κάθε έτος.
Μερικοί επιθεωρητές είναι τόσο απογοητευμένοι, που ζητούν από τους ξένους βοήθεια. Η Ένωση Επιθεωρητών ενώθηκε με την Humane Farming Association πέρυσι την άνοιξη και πίεσε τις κρατικές αρχές της Ουάσιγκτον, να πάρουν μέτρα για την κακοποίηση των ζώων στις εγκαταστάσεις της IBP στην πόλη Pasco. Σε μια δήλωση η IBP είπε ότι τα προβλήματα που περιγράφονται από τους εργαζομένους στις μονάδες της Ουάσινγκτον, «δεν αντιπροσωπεύουν ακριβώς τον τρόπο που λειτουργούν τα εργοστάσιά μας. Παίρνουμε το ζήτημα της σωστής μεταχείρισης του ζωικού κεφαλαίου πολύ σοβαρά.»
Αλλά η Ένωση παραπονέθηκε ότι οι νέες πολιτικές της κυβέρνησης και οι μεγαλύτερες ταχύτητες παραγωγής στις μονάδες, «εμπόδισαν σημαντικά τη δυνατότητά μας να εξασφαλίσουμε τη συμμόρφωση με τη νομοθεσία.»
«Η ιδιωτικοποίηση της επιθεώρησης κρέατος έχει οδηγήσει σε σιωπηλό θάνατο την ήδη χαλαρή επιβολή του ανθρωπιστικού νόμου σφαγής,» είπε ο Gail Eisnitz της Humane Farming Association, μίας ομάδας που υποστηρίζει την καλύτερη μεταχείριση των παραγωγικών ζώων. «Το USDA δεν παραχωρεί απλά την εποπτεία της ανθρωπιστικής-σφαγής στη βιομηχανία κρέατος, αλλά - χωρίς τη γνώση και τη συγκατάθεση του Κογκρέσου - εγκαταλείπει αυτήν την λειτουργία συνολικά.»
Η Υπηρεσία Επιθεώρησης Ασφάλειας Τροφίμων του USDA (Αμερικανικού Οργανισμού Γεωργίας), που είναι αρμόδια για την επιθεώρηση κρέατος, λέει ότι δεν έχει χαλαρώσει τους ελέγχους. Τον Ιανουάριο, η υπηρεσία διέταξε τον έλεγχο 100 σφαγείων. Ένα υπόμνημα της FSIS (Food Safety Inspection Service) υπενθύμισε σε 7.600 επιθεωρητές της, ότι είχαν την «υποχρέωση να εξασφαλίσουν τη συμμόρφωση» με τους νόμους της ανθρωπιστικής μεταχείρισης.
Η επιθεώρηση έρχεται καθώς η πίεση αυξάνεται και στη βιομηχανία και στους ελεγκτές, για να βελτιώσουν τις συνθήκες για τα 155 εκατομμύρια βοοειδή, τα γουρούνια, τα άλογα και τα πρόβατα που θανατώνονται κάθε χρόνο. Η Mc Donald's και η Burger King υπόκεινται σε μποϊκοτάζ από ομάδες για τα δικαιώματα των ζώων, οι οποίες διαμαρτύρονται για την κακή μεταχείριση των ζώων.
Κατά συνέπεια, δύο έτη πριν, η Mc Donald's άρχισε να ζητά από τους προμηθευτές της να τηρούν τις Πρακτικές Καλής Διαχείρισης για τη Μεταχείριση των ζώων και την Αναισθησία του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κρέατος. Η επιχείρηση άρχισε επίσης τους ετήσιους ελέγχους στις μονάδες κρέατος. Οι ομάδες βιομηχανίας αναγνωρίζουν ότι η μη εφαρμογή των νόμων κατά τη θανάτωση των ζώων, έχει συνέπειες στους καταναλωτών καθώς επίσης και στα κέρδη της επιχείρησης. Ο φόβος και ο πόνος, αναγκάζουν τα ζώα να παράγουν ορμόνες που καταστρέφουν το κρέας και αυτό κοστίζει στις επιχειρήσεις δεκάδες εκατομμύρια δολάρια ετησίως από το «ακατάλληλο προϊόν», σύμφωνα με τις εκτιμήσεις βιομηχανίας. Οι ανώτεροι υπάλληλοι της βιομηχανίας λένε ότι αναγνωρίζουν επίσης μια ηθική υποχρέωση να μεταχειρίζονται τα ζώα με συμπόνια. Σαφώς, δεν έχουν λάβει όλες οι μονάδες το μήνυμα.
Μια ανάλυση κυβερνητικών αρχείων, βρήκε 527 παραβάσεις των κανονισμών ανθρωπιστικής-μεταχείρισης από το 1996 ως το 1997, τα τελευταία έτη για τις οποίες τα πλήρη πρακτικά ήταν διαθέσιμα. Οι παραβάσεις κυμαίνονται από πολύ στριμωγμένα ζώα, ως περιπτώσεις στις οποίες ζώα τεμαχίζονται, γδέρνονται ή ζεματίζονται ενώ είναι ζωντανά!!!! Μέσω του Νόμου για την Ελευθερία των Πληροφοριών, η υπηρεσία εξασφάλισε τα έγγραφα από 28 επιχειρήσεις που είχαν τις περισσότερες παραβάσεις ή είχαν ποινικές κυρώσεις για παραβίαση των νόμων ανθρωπιστικής μεταχείρισης. Πήραν επίσης συνέντευξη από δωδεκάδες εν ενεργεία αλλά και πρώην ομοσπονδιακούς επιθεωρητές κρέατος και εργαζομένους σε σφαγεία. Ένας δημοσιογράφος έλεγξε τις ένορκες καταθέσεις και τις μυστικές τηλεοπτικές καταγραφές που έγιναν μέσα σε δύο εγκαταστάσεις.

Ανάμεσα στα ευρήματα:


- Μια μονάδα του Τέξας, η Supreme Beef Packers, είχε 22 παραβάσεις σε έξι μήνες. Κατά τη διάρκεια μιας επιθεώρησης, οι ομοσπονδιακοί υπάλληλοι βρήκαν εννέα ζωντανές αγελάδες να κρέμονται από μια υπερυψωμένη αλυσίδα. Οι διευθυντές της επιχείρησης, αντέδρασαν στις προειδοποιήσεις του USDA, λέγοντας ότι ο τρόπος λειτουργίας τους δε διαφέρει από τον τρόπο λειτουργίας άλλων επιχειρήσεων στο χώρο. «Άλλες μονάδες δεν υπόκεινται σε τόσο εκτενή έλεγχο για τη λειτουργία της αναισθητοποίησης,» η επιχείρηση παραπονέθηκε με μια επιστολή τους το 1997 στο USDA.

- Δημόσιοι επιθεωρητές, σταμάτησαν την παραγωγή για μια ημέρα στη μονάδα βόειου κρέατος Calhoun Packing Co., όταν είδαν τα βοοειδή όχι επαρκώς αναισθητοποιημένα «Είχαν ακόμη τις αισθήσεις τους και είχαν καλά αντανακλαστικά» έγραψε ο B.V. Swamy, ένας κτηνίατρος και ανώτερος υπάλληλος του USDA. Ο επόπτης όμως «επέτρεψε τα βοοειδή να κρεμαστούν με κάθε τρόπο.» Η IBP, στην οποία ανήκε η εγκατάσταση τότε, αμφισβήτησε τα συμπεράσματα αλλά «έλαβε μέτρα για να αντιμετωπίσει την κατάσταση,» συμπεριλαμβανομένης της εγκατάστασης τηλεοπτικού εξοπλισμού και της αύξησης της εκπαίδευσης του προσωπικού, είπε ένας εκπρόσωπος. Η IBP έχει πωλήσει από τότε τις εγκαταστάσεις της.

- Στις Συνεταιριστικές Αγροτικές Εγκαταστάσεις Επεξεργασίας Ζωικού Κεφαλαίου στη Χαβάη, οι επιθεωρητές διαπίστωσαν 14 παραβάσεις ανθρωπιστικής-σφαγής μέσα σε ισάριθμους μήνες. Τα αρχεία από το 1997 και το 1998 περιγράφουν γουρούνια που περπατούσαν και στρίγκλιζαν αφού είχαν αναισθητοποιηθεί τουλάχιστον τέσσερις φορές. Σε ένα υπόμνημα στο USDA, η επιχείρηση είπε ότι απέλυσαν τον υπάλληλο αναισθητοποίησης και αύξησαν τον έλεγχο της διαδικασίας σφαγής.


- Στις εγκαταστάσεις βόειου κρέατος της Excel. Corp. στο Fort Morgan, Colo., η παραγωγή σταμάτησε για μια ημέρα το 1998, όταν σύμφωνα με ισχυρισμούς, οι εργαζόμενοι έκοψαν το πόδι μιας ζωντανής αγελάδας της οποίας τα άκρα είχαν σφηνωθεί σε κάποιο μηχάνημα. Στην επιβολή κυρώσεων, οι επιθεωρητές των ΗΠΑ ανέφεραν μια σειρά παραβάσεων στα προηγούμενα δύο έτη, όπως ο τεμαχισμός και το γδάρσιμο ζωντανών βοοειδών. Η επιχείρηση αποκρινόμενη στις κατηγορίες, υποστήριξε ότι ήταν φυσικό τα ζώα να ανοιγοκλείνουν τα μάτια τους και να καμπουριάζουν οι πλάτες τους μετά από την αναισθησία, και τέτοια «μυϊκή αντίδραση» μπορεί να εμφανιστεί μέχρι έξι ώρες μετά από το θάνατο. «Καμία από αυτές τις αντιδράσεις δεν δείχνει ότι το ζώο είναι ακόμα ζωντανό,» έγραψε η επιχείρηση στο USDA.

- Τα γουρούνια, αντίθετα από τα βοοειδή, τοποθετούνται μέσα σε δεξαμενές καυτού ύδατος αφού αναισθητοποιηθούν, για να μαλακώσει το δέρμα τους ώστε να γδέρνονται πιο εύκολα. Κατά συνέπεια, μια κακότεχνη σφαγή καταδικάζει τα γουρούνια να ζεματίζονται και να πνίγονται ταυτόχρονα. Μία μυστική μαγνητοταινία από εγκαταστάσεις χοιρινού κρέατος στην Iowa [που δόθηκε από το Humane Farming Association] , δείχνει γουρούνια να στριγκλίζουν και να κλωτσάνε καθώς τα βυθίζουν σε ζεματιστό νερό. Τα έγγραφα και οι συνεντεύξεις του USDA με τους επιθεωρητές και τους εργαζομένους στη μονάδα, απέδωσαν πολλά από τα προβλήματα στη φτωχή κατάρτιση, την λανθασμένη ή ελλιπή συντήρηση του εξοπλισμού ή τις υπερβολικές ταχύτητες παραγωγής. Αυτά τα προβλήματα εντοπίστηκαν πέντε έτη πριν, σε κάποιον έλεγχο από την Temple Grandin, με το τμήμα ζωικών επιστημών του Colorado State University. . . .

Στις αρχές του 1990, η Grandin ανέπτυξε τα πρώτα αντικειμενικά standards για τη μεταχείριση των ζώων στα σφαγεία, τα οποία υιοθετήθηκαν από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κρέατος (American Meat Institute). Η αρχική, -χρηματοδοτούμενη από το USDA- έρευνά της το 1996, ήταν μια από τις πρώτες προσπάθειες να βαθμολογηθούν οι εγκαταστάσεις σφαγής. Μία διαπίστωση ήταν ένα υψηλό ποσοστό αποτυχίας μεταξύ των εγκαταστάσεων βόειου κρέατος που χρησιμοποιούν τις συσκευές αναισθησίας γνωστές ως «captive-bolt» (πιστόλι με διατρητική ράβδο) . Από τις εγκαταστάσεις που ερευνήθηκαν, μόνο 36 τοις εκατό κέρδισαν τη βαθμολόγηση «αποδεκτού» ή καλύτερου, δηλ. τα βοοειδή αναισθητοποιούνταν με ένα μόνο χτύπημα, τουλάχιστον στις 95 από τις 100 περιπτώσεις.

Η Grandin διεξάγει τώρα ετήσιες έρευνες ως σύμβουλος για το American Meat Institute και τη McDonald’s Corp. Υποστηρίζει ότι τα προηγούμενα τέσσερα έτη έχουν φέρει τις δραματικές βελτιώσεις. Με βάση τα στοιχεία που συλλέχθηκαν στις μονάδες βόειου κρέατος από τους ελεγκτές της Mc Donald's, το ποσοστό της βαθμολογίας «αποδεκτό» ή «καλύτερο», ανέβηκε σε 90 τοις εκατό το 1999. Μερικοί εργαζόμενοι και επιθεωρητές βέβαια είναι δύσπιστοι για τα νούμερα της Mc Donald's.
Η Grandin είπε, ότι οι υψηλές ταχύτητες παραγωγής μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα όταν οι άνθρωποι και ο εξοπλισμός ωθούνται πέρα από τις δυνατότητές τους. Από τον αριθμό θανάτωσης 50 βοοειδών σε μια ώρα στις αρχές του 20ου αιώνα, η ταχύτητα παραγωγής αυξήθηκε εντυπωσιακά στη δεκαετία του '80. Πλησιάζουν τώρα τα 400 ζώα την ώρα στις νεώτερες εγκαταστάσεις. «Μπορείτε να επιταχύνετε συνεχώς μια εργασία, και μετά από κάποια στιγμή φτάνετε σε ένα σημείο όπου η απόδοση δεν μειώνεται απλά – αλλά καταρρέει», λέει.
Όταν αυτό συμβαίνει, δεν είναι μόνο τα ζώα που υποφέρουν. Τα μη σωστά αναισθητοποιημένα ζώα, συμβάλλουν στα ατυχήματα των εργαζομένων, σε μια βιομηχανία που έχει ήδη το υψηλότερο ποσοστό των εργασιακών ατυχημάτων και ασθενειών στη χώρα - περίπου 27 τοις εκατό ετησίως. Σε μερικές εγκαταστάσεις, τα «νεκρά» ζώα έχουν προκαλέσει πολλά σπασμένα άκρα και δόντια στο προσωπικό, έτσι ώστε οι εργαζόμενοι φορούν προστατευτικά θώρακος και μάσκες χόκεϋ.
«Οι ζωντανές αγελάδες προκαλούν πολλούς τραυματισμούς,» λέει ο Martin Fuentes, ένας εργαζόμενος στην IBP, του οποίου το χέρι κλώτσησε και θρυμμάτισε μία αγελάδα κατά τη σφαγή της. «Η γραμμή σφαγής δε σταματά ποτέ, επειδή ένα ζώο είναι ζωντανό.»
Στο συγκρότημα της IBP, η κατασκευή του αμερικανικού χάμπουργκερ αρχίζει σε μια θορυβώδη, γεμάτη αίμα αίθουσα, που καλύπτεται από έναν τοίχο ανοξείδωτου χάλυβα. Εδώ, τα ζωντανά βοοειδή εμφανίζονται από ένα στενό άνοιγμα για να μεταβούν σε μια διαδικασία αναισθητοποίησης γνωστή ως “knocking” or “stunning.” Τις περισσότερες ημέρες η αίθουσα επανδρώνεται από ένα ζευγάρι μεξικάνων μεταναστών που μιλούν λίγα αγγλικά και κερδίζουν περίπου $9 την ώρα, για τη δολοφονία έως 2.050 ζώων ανά βάρδια.
Το εργαλείο επιλογής είναι το «captive-bolt» (διατρητική ράβδος) , το οποίο πυροδοτεί μια μεταλλική ράβδο που εισέρχεται στο μέτωπο του ταύρου. Μια αποτελεσματική αναισθητοποίηση απαιτεί μία βολή ακρίβειας, που οι εργαζόμενοι πρέπει να κάνουν εκατοντάδες φορές καθημερινά στα φοβισμένα ζώα, που ζυγίζουν συχνά 1.000 λίβρες ή περισσότερο. Μέσα σε 12 δευτερόλεπτα από την είσοδο στην αίθουσα, ο πεσμένος ταύρος αλυσοδένεται σε μια κινούμενη αλυσίδα για να αφαιμαχθεί και να σφαχτεί από άλλους εργαζομένους σε μια γρήγορη γραμμή παραγωγής.
Το πρόβλημα είναι, λένε οι εργαζόμενοι στην IBP , ότι μερικά «αναισθητοποιημένα» ζώα ξυπνούν. «Εάν βάλετε ένα μαχαίρι στην αγελάδα, αυτή θα κάνει έναν θόρυβο: Θα μουγκρίσει» λέει ο Moreno, ο πρώην «second-legger». «Κινούν το κεφάλι, τα μάτια και τα πόδια, σα να θέλουν να περπατήσουν.»
Μετά από τη βολή στο κεφάλι, ένα αναίσθητο ζώο μπορεί να κλωτσήσει ή να έχει ανακλαστικές συσπάσεις. Αλλά εικόνες σε μια μαγνητοταινία, που κρυφά κατέγραψαν οι εργαζόμενοι στην IBP, δείχνει ζώα χωρίς καμία αμφιβολία ζωντανά και με τις αισθήσεις τους, ακόμη και μετά από την αναισθητοποίηση.
Κάποια βοοειδή, που ταλαντεύονται από ένα πόδι στην υπερυψωμένη αλυσίδα στη γραμμή σφαγής, στρίβουν και καμπουριάζουν σαν να προσπαθούν να σηκωθούν. Οι κινηματογραφήσεις σε κοντινό πλάνο δείχνουν λειτουργία των αντανακλαστικών, ένα καταφανές σημάδι ενός συνειδητού εγκεφάλου.
Το βίντεο, μέρη του οποίου βγήκαν στον αέρα από τον τηλεοπτικό σταθμό του Σιάτλ KING πέρυσι την άνοιξη, παρουσιάζει τραυματισμένα βοοειδή που ποδοπατούνται. Σε μια σκηνή, οι εργαζόμενοι κάνουν ηλεκτροπληξία σε έναν ταύρο, βάζοντας μία ηλεκτρική ράβδο στο στόμα του.
Περισσότεροι από 20 εργαζόμενοι υπέγραψαν ένορκες καταθέσεις ισχυριζόμενοι ότι οι παραβάσεις που παρουσιάζονται στην ταινία είναι συνηθισμένες και ότι οι επόπτες τις γνωρίζουν. Οι ένορκες δηλώσεις και τα βίντεο προετοιμάστηκαν με τη βοήθεια του Humane Farming Association. Μερικοί εργαζόμενοι είχαν συμμετάσχει και σε μια απεργία το 1999 για τις υπερβολικές ταχύτητες παραγωγής.
«Έχω δει χιλιάδες και χιλιάδες αγελάδες να περνούν όλη τη διαδικασία σφαγής ζωντανές,» λέει σε μια ένορκη κατάθεση ο Fuentes, ένας εργαζόμενος στην IBP που τραυματίστηκε κατά την ώρα εργασίας. «Οι αγελάδες μπορούν ακόμη και επτά λεπτά μετά τη σφαγή να είναι ζωντανές. Είμαι στο πόστο που γδέρνουν τα ζώα και τα έχω δει να είναι ακόμα ζωντανά. Όλο το δέρμα αφαιρείται εκεί έως το λαιμό.»
Η IBP, ο κορυφαίος επεξεργαστής βόειου κρέατος της χώρας, καταγγέλλει ως «τρομερή παρέκκλιση» τα προβλήματα που καταγράφονται στην ταινία. Υπονοεί ακόμη, ότι τα γεγονότα μπορεί να είχαν στηθεί. . .
«Όπως πολλοί άλλοι άνθρωποι, είμαστε πολύ αναστατωμένοι από την καταγραφή των κρυμμένων καμερών» λέει η επιχείρηση. «Δεν συγχωρούμε για κανέναν λόγο, τον τρόπο με τον οποίο όπως φαίνεται στην ταινία τα ζώα μεταχειρίστηκαν».
Μετά από την εμφάνιση της ταινίας από το [Humane Farming Association], η IBP αύξησε την εκπαίδευση του προσωπικού και εγκατέστησε κάμερες στην περιοχή της σφαγής. Η επιχείρηση ανέκρινε επίσης τους εργαζομένους και πρόσφερε αμοιβή για οποιαδήποτε πληροφορία που θα οδηγούσε στον εντοπισμό των ατόμων που τράβηξαν το βίντεο. Ένας εργαζόμενος είπε ότι η IBP τον πίεσε να υπογράψει μια δήλωση στην οποία να αρνείται ότι είχε δει ζωντανά βοοειδή στη γραμμή σφαγής.
«Ήξερα ότι αυτά που έγραψα δεν ήταν αληθινά,» είπε ο υπάλληλος, ο οποίος δεν θέλησε να πει το όνομά του από φόβο μήπως χάσει τη δουλειά του. «Οι αγελάδες παραμένουν ακόμα ζωντανές καθημερινά. Και όταν σφάζονται ζωντανές, είναι επειδή δεν μου δίνουν το χρόνο να τις σκοτώσω.»
Οι κρατικοί ανώτεροι υπάλληλοι της Ουάσιγκτον προώθησαν έναν έλεγχο το Μάιο που περιλάμβανε μια μη ανακοινωθείσα επιθεώρηση των μονάδων σφαγής. Οι επιθεωρητές λένε ότι κρατήθηκαν έξω από τις εγκαταστάσεις για μια ώρα περίπου, μέχρι να ελεγχθούν οι ταυτότητές τους. Δεν είδαν καμία πράξη σκληρότητας προς τα ζώα όταν μπήκαν μέσα.
Η Grandin επιθεώρησε επίσης τις εγκαταστάσεις της IBP, μετά από αίτημα της επιχείρησης. Αυτή η επιθεώρηση αναγγέλθηκε. Αν και δεν παρατήρησε κανένα ζωντανό βοοειδές κατά τη σφαγή, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο εξοπλισμός παλαιού τύπου των εγκαταστάσεων ήταν «υπερφορτωμένος.» Η Grandin εξέτασε μέρη της μαγνητοταινίας των εργαζομένων» και είπε ότι δεν υπήρξε καμία αμφιβολία για αυτά που είδε.
«Υπήρχαν τελείως ζωντανά βοοειδή» είπε.
Η αποφυγή αυτού του είδους κακοποίησης είναι ένα θέμα υψηλής προτεραιότητας για την Υπηρεσία Επιθεώρησης Ασφάλειας Τροφίμων του USDA. Από το νόμο, μια παραβίαση ανθρωπιστικής-σφαγής είναι μεταξύ των παραβάσεων που μπορούν να οδηγήσουν σε άμεση διακοπή της παραγωγής - και να κοστίσει στην επιχείρηση εκατοντάδες ή ακόμη και χιλιάδες δολάρια το λεπτό. Στην πραγματικότητα, πολλοί επιθεωρητές περιγράφουν την ανθρωπιστική σφαγή ως τυφλό σημείο: Τα κανονικά καθήκοντα των επιθεωρητών τους φέρνουν σπάνια στις αίθουσες όπου γίνεται η αναισθητοποίηση. Τα κενά στην επιβολή, την εκπαίδευση και τη διατήρηση αρχείων παρακωλύουν τη δυνατότητα της υπηρεσίας να προσδιορίσει τα προβλήματα.
Η Ένωση Επιθεωρητών Κρέατος », σε αίτησή της πέρυσι την άνοιξη στον κρατικό γενικό εισαγγελέα της Ουάσιγκτον, υποστήριξε ότι οι ομοσπονδιακοί υπάλληλοι «συχνά αποτρέπονται από τη διεκπεραίωση» του καθήκοντός τους ενάντια στη σκληρότητα προς τα ζώα. Μεταξύ των εμποδίων οι επιθεωρητές αντιμετωπίζουν «τη δραματική αύξηση στις ταχύτητες παραγωγής, την έλλειψη υποστήριξης από τους επόπτες στις εγκαταστάσεις και τα γραφεία περιοχής. . . τις νέες πολιτικές επιθεώρησης που μειώνουν σημαντικά την επιβολής της εξουσίας μας, και ελάχιστη έως καμία πρόσβαση στους τομείς των εγκαταστάσεων όπου τα ζώα θανατώνονται,» δήλωσαν στην αίτηση του National Joint Council of Food Inspection Locals.
«Οι επιθεωρητές της βιομηχανίας κρέατος δεν έχουν ουσιαστικό λόγω ύπαρξης. Υπάρχουν μόνο για να καθησυχάζουν τους καταναλωτές με μία ψεύτικη αίσθηση ασφάλειας για αυτό που συμβαίνει μέσα στα σφαγεία.»

Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2009

Έτσι γίνεται...

Νέο video κακοποίησης ζώων σε εκτροφείο.
Αυτό πληρώνουμε κάθε φορά που αγοράζουμε κρέας, γαλακτοκομικά, δερμάτινα και οτιδήποτε προέρχεται από τα ζώα.
Ο ΜΟΝΟΣ τρόπος να βοηθήσουμε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ τα ζώα είναι να σταματήσουμε να τα καταναλώνουμε! GO VEGAN!



Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2009

Για πρώτη φορά η αλήθεια για το κρέας και τα ζωϊκά προϊόντα, στην εθνική τηλεόραση της Αυστραλίας

Για πρώτη φορά στην εθνική τηλεόραση της Αυστραλίας, καμπάνια η οποία αποκαλύπτει την αλήθεια στην κτηνοτροφική βιομηχανία.

Δείτε περισσότερα και το video εδώ.

Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2009

Νέο video κακοποίησης ζώων σε φάρμα παραγωγής γάλακτος



Σύμφωνα με την Επιτροπή Ιατρών για την Υπεύθυνη Ιατρική - Physicians Committee for Responsible Medicine (PCRM):
Το γάλα και τα γαλακτοκομικά δεν είναι απαραίτητα στη διατροφή μας ενώ μπορούν στην πραγματικότητα να βλάψουν την υγεία μας.

GO VEGAN!

Δευτέρα 9 Μαρτίου 2009

DEATH ON A FACTORY FARM


Στις 16 Μαρτίου έχει πρεμιέρα στο συνδρομητικό κανάλι HBO στις ΗΠΑ το νέο ντοκιμαντέρ του Tom Simon (κατόχου 7 βραβείων Emmy) με τίτλο ‘DEATH ON A FACTORY FARM’ (Θάνατος σε ένα βιομηχανοποιημένο εκτροφείο).
Στο ντοκιμαντέρ το οποίο χρειάστηκε τρία χρόνια για να ολοκληρωθεί γίνεται μυστική έρευνα από μία ομάδα για τα δικαιώματα των ζώων The Humane Farming Association (HFA) σε ένα εκτροφείο γουρουνιών στο Creston, του Οχάιο και μετά παρακολουθούμε την υπόθεση που οδηγείται στα δικαστήρια.
Ένας μυστικός ερευνητής ο Pepe με κρυμμένη κάμερα καταγράφει τις απάνθρωπες συνθήκες που επικρατούν στο εκτροφείο όπως γουρούνια να κρεμιούνται σε αλυσίδες και να πνίγονται, να πετιούνται με δύναμη στους τοίχους και πολλά άλλα.

Περισσότερα μπορείτε να δείτε εδώ.

Ακολουθούν αποσπάσματα από το ντοκιμαντέρ:






δείτε το εδω_Death On A Factory Farm [HBO] (2009)






Τετάρτη 24 Δεκεμβρίου 2008

ΤΑ ΖΩΑ ΒΑΣΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΤΡΟΠΟ ΠΡΙΝ ΦΤΑΣΟΥΝ ΣΤΟ ΠΙΑΤΟ ΜΑΣ!







Τα ζώα υποφέρουν ακόμη και κατά τη μεταφορά τους προς τα σφαγεία. Συχνά ταξιδεύουν για μέρες υπό άθλιες συνθήκες, στοιβαγμένα, χωρίς νερό και φαγητό.



Δείτε τα παρακάτω videos:




Υπογράψτε την παρακάτω petition και βοηθήστε να αλλάξει η νομοθεσία:



Ο στόχος είναι να μαζευτούν ένα εκατομμύριο υπογραφές. Προωθήστε το!

ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ! ΓΙΝΕΤΕ ΧΟΡΤΟΦΑΓΟΙ! ΜΗΝ ΕΝΙΣΧΥΕΤΕ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ.


Τρίτη 2 Δεκεμβρίου 2008

ΤΟ ΣΦΑΓΕΙΟ



Το σφαγείο


Το παρακάτω απόσπασμα βρίσκεται στο βιβλίο Making a Killing του Bob Torres, στις σελίδες 46-49.Στο βιβλίο της Slaughterhouse, η Gail Eisnitz εξετάζει το πρόβλημα της παραμέλησης και της κακοποίησης στα σφαγεία στις Ηνωμένες Πολιτείες, δείχνοντας μέσα από συνεντεύξεις πρώτου προσώπου πως αυτά τα προβλήματα περνάνε στο σύστημα το ίδιο. Η Eisnitz παίρνει συνέντευξη από εργάτες που γδάρανε ζώα που ανοιγόκλειναν τα μάτια τους, κλότσαγαν, μούγκριζαν, και ούρλιαζαν. Ενώ είναι εμφανώς φριχτό για τα ζώα, είναι επίσης φανερά επικίνδυνο για τους ανθρώπους που δουλεύουν δίπλα σε αγελάδες εκατοντάδες κιλών που χτυπιούνται, τινάζοντας από τον πόνο από την διαδικασία της σφαγής. Περιστασιακά, οι αγελάδες θα πέσουν από την αλυσίδα που κρέμονται, και θα τσακιστούν στο πάτωμα, ή μπορεί να κλοτσήσουν και να τραυματίσουν οποιονδήποτε εργάτη της γραμμής. Οι συνθήκες για τη σφαγή γουρουνιών δεν είναι καλύτερες, και η κύρια μέριμνα της λειτουργίας του σφαγείου είναι να κρατηθεί η γραμμή σε κίνηση, να κρατείται κερδοφόρα. Η συνέντευξη της Eisnitz με έναν εργάτη, τον Εd Van Winkle – κακόφημο στους τοπικούς κύκλους για το ότι δούλευε σε δέκα διαφορετικές εγκαταστάσεις – αποκαλύπτει τα βάθη των προβλημάτων με αυτή τη νοοτροπία που επικρατεί το κέρδος στα σφαγεία γουρουνιών:«Πιστεύεις πως το πρόβλημα είναι κάποια λειτουργία αυτών που αναισθητοποιούν τα ζώα;» Τον ρώτησα. «Ή ο εξοπλισμός;»«Νομίζω πως το όλο πρόβλημα είναι η στάση που έχουμε,» απάντησε. «Όσο η αλυσίδα τρέχει, δε δίνουν μία για το τι πρέπει να γίνει για να μείνει το γουρούνι στη σειρά. Πρέπει να έχεις ένα γουρούνι σε κάθε γάντζο, αλλιώς θα έχεις έναν επιστάτη να σε ζαλίζει.»Ο Van Winkle ακουγόταν κουρασμένος, εξαντλημένος, πολύ φοβισμένος για να το παίξει σκληρός.


«Όταν ξεκίνησα στον Morrelli ήταν μια πολύ διαφορετική εταιρία. Σε κάποιο σημείο υπήρξε μια δραματική αλλαγή, προκαλούμενη από την απληστία, κατά τη γνώμη μου. Αν κάποιος τραυματιζόταν, δε θα έκλεινες την αλυσίδα. Θα τον τράβαγες από το πάτωμα και θα συνέχιζες την αλυσίδα. Η αλυσίδα έγινε το πιο σημαντικό πράγμα. Όλα τα άλλα έγιναν δευτερεύοντα.»«Τα τελευταία χρόνια, η κατάσταση στο Morrelli ολοένα και χειροτέρευε. Σήμερα, η διοίκηση δε νοιάζεται για το πως θα βρεθεί το γουρούνι στη γραμμή. Η διοίκηση δε νοιάζεται για το αν το γουρούνι είναι αναίσθητο ή αν έχει τις αισθήσεις του, ή αν αυτός που τα αναισθητοποιεί είναι τραυματισμένος στο πάτωμα. Το μόνο που νοιάζει τον Morelli είναι να σκοτώνονται τα γουρούνια.»Θέλοντας να οδηγήσουν τα γουρούνια στη διαδικασία σφαγής όσο πιο γρήγορα γίνεται, ο Van Winkle και άλλοι εργάτες κάνανε σχεδόν οτιδήποτε ήταν απαραίτητο για να προχωρήσουν τη διαδικασία. Ο Van Winkle περιγράφει το να παίρνει τα ραβδιά και να καρφώνει τα γουρούνια στα μάτια για να τα κάνει να προχωρήσουν, και το να παρακολουθεί τους οδηγούς να χρησιμοποιούν σωλήνες για να σκοτώσουν τα γουρούνια, που είτε αρνούνται, είτε δε μπορούν να μπουν από το κλουβί στο σφαγείο. Παραδεχόμενος ότι χτύπησε 11 γουρούνια μέχρι θανάτου μέσα σε μια μέρα, ο Van Winkle λέει:«Τα γουρούνια στρεσάρονται πολύ εύκολα», συνέχισε. «Αν τα καρφώνεις πολύ, μπορεί να πάθουν ανακοπή καρδιάς. Αν φέρεις στο κλουβί ένα γουρούνι που το έχεις τσακίσει στο ξύλο και έχει πάθει ανακοπή, ή αρνείται να κινηθεί, παίρνεις ένα γάντζο και τον καρφώνεις στον κώλο του. Το κάνεις αυτό, προσπαθώντας να γαντζώσεις το κόκκαλο της λεκάνης. Μετά το τραβάς αντίθετα. Τραβάς αυτά τα γουρούνια ζωντανά και πολλές φορές ο γάντζος ξεσκίζει τον κώλο. Έχω δει ξεσκισμένους μηρούς εντελώς ανοιχτούς. Έχω δει επίσης έντερα να βγαίνουν έξω. Αν το γουρούνι καταρρεύσει κοντά στο κλουβί, χώνεις το γάντζο στο μάγουλο του και το τραβάς μπροστά.»Σαν ένα από τα πρώτα μέρη της διαδικασίας της σφαγής γουρουνιών, τα γουρούνια πρέπει να «καρφωθούν» ή να αφαιμαχθούν μέχρι θανάτου πριν μπουν στη δεξαμενή με το καυτό νερό για την αφαίρεση τριχών. Οι άνθρωποι που κάνουν το «κάρφωμα» λέγονται «καρφωτές» και συχνά εξαιτίας της ταχύτητας της γραμμής σφαγής, αποτυγχάνουν να κόψουν τα γουρούνια επαρκώς και ακριβώς, πράγμα που σημαίνει ότι αιμορραγούν μέχρι θανάτου πιο αργά. Αντί να πεθαίνουν γρήγορα, τα γουρούνια πολλές φορές πνίγονται στη δεξαμενή. Ο Van Winkle είπε ότι δεν ήταν σίγουρος αν τα γουρούνια καίγονταν μέχρι θανάτου ή αν πνίγονταν πρώτα, αλλά σε κάθε περίπτωση, ήταν τρομερά σκληρό, και επίσης επικίνδυνο για τους εργάτες της γραμμής, καθώς τα ανεπαρκώς «καρφωμένα» γουρούνια χτυπιούνται βίαια. Σε ένα περιβάλλον όπου οι άνθρωποι είναι μαχαίρια και δουλεύουν γρήγορα για να διατηρήσουν τη γρήγορα κινούμενη γραμμή, ο κίνδυνος για τους εργάτες ενισχύεται. Ο Van Winkle παραπονέθηκε στη διοίκηση, στον OSHA (αμερικάνικος κρατικός φορέας ελέγχου ασφαλείας και εφαρμογής νομοθεσίας), στο USDA (Υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ), με τα παράπονα του να αποφέρουν κάποιες ανούσιες αλλαγές:«Αντί να αναλάβουν το θέμα, μας έδωσαν συρμάτινα γάντια, επειδή πολλοί από εμάς κόβανε τα χέρια τους. Αλλά όταν φοράς ένα συρμάτινο γάντι σε ένα χέρι με μαχαίρι, μπορεί να σου γλιστρήσει το μαχαίρι. Τα ζωντανά γουρούνια κλότσαγαν τα μαχαίρια από τα χέρια μας. Μετά, μας έδωσαν μαχαίρια με ενσωματωμένα δαχτυλίδια για τα δάχτυλα. Όταν ένα γουρούνι σε κλωτσάει, το μαχαίρι μένει στο χέρι σου. Οπότε αντί για ένα ιπτάμενο μαχαίρι, έχεις μια διπλή λεπίδα να περιστρέφεται γύρω από το χέρι σου».Ο ίδιος ο Van Winkle τραυματίστηκε στη γραμμή, όπως γράφει η Eisnitz:«Κόπηκα κατά μήκος της καρωτίδας μου», είπε. «Φοβήθηκα, φοβήθηκα μέχρι θανάτου. Τα ράμματα πάνε μαζί με αυτό το τμήμα της δουλειάς. Μπορώ να ζήσω με ράμματα. Μπορώ να ζήσω αν κόβομαι μια φορά στο τόσο. Αυτό με το οποίο δε μπορώ να ζήσω είναι να κόψω τον ίδιο μου το λαιμό.Αφού έκοψα το λαιμό μου, είπα στον επιστάτη, δεν είμαι εδώ για να πεθάνω, δε θα καρφώσω άλλα γουρούνια για σένα. Βρέθηκα με τη διοίκηση και τους είπα, “Δεν μπορείτε να με αναγκάζετε να καρφώνω ζωντανά γουρούνια. Ο νόμος αναφέρει ότι δεν είμαι υποχρεωμένος να κάνω κάτι που βάζει τη ζωή μου σε κίνδυνο. Λοιπόν, η ζωή μου είναι σε κίνδυνο οπότε δεν καρφώνω άλλα γουρούνια”».Επιπρόσθετα στους φυσικούς τραυματισμούς από την πραγματική δουλειά, η δουλειά του σφαγείου, αποφέρει ψυχολογικά και συναισθηματικά προβλήματα στους εργάτες. Ο Van Winkle περιγράφει πως οι άνθρωποι που δουλεύουν στο «τμήμα καρφώματος», αναπτύσσουν μια «συμπεριφορά που σου επιτρέπει να σκοτώνεις πράγματα αλλά δε σου επιτρέπει να νοιάζεσαι». Ο Van Winkle περιγράφει τα αποτελέσματα που είχε αυτό στην δουλειά του και στην προσωπική του ζωή:«Μπορείς να κοιτάξεις ένα γουρούνι στα μάτια που περπατάει τριγύρω στο γεμάτο με αίμα πάτωμα και να πεις, Θεέ μου, αυτό πραγματικά δεν είναι άσχημο ζώο. Μπορεί να θέλεις να το χαϊδέψεις. Τα γουρούνια στο μέρος θανάτωσης έρχονταν και με σπρώχναν με τη μουσούδα τους σαν τα κουτάβια. Δύο λεπτά αργότερα, έπρεπε να τα σκοτώσω – να τα χτυπήσω μέχρι θανάτου με ένα σωλήνα. Δε μπορώ να νοιαστώ.«Όταν δούλευα στον πάνω όροφο βγάζοντας τα άντερα των γουρουνιών, μπορούσα να υιοθετήσω μια συμπεριφορά πως δούλευα σε μια γραμμή παραγωγής, βοηθώντας να τραφούν άνθρωποι. Αλλά κάτω στο τμήμα καρφώματος δεν βοηθούσα να τραφούν άνθρωποι. Σκότωνα πράγματα. Η συμπεριφορά μου ήταν, είναι μόνο ένα ζώο. Σκότωσε το».«Κάποιες φορές έβλεπα τους ανθρώπους με τον ίδιο τρόπο, επίσης, είπε. «Είχα ιδέες να κρεμάσω τον επιστάτη μου ανάποδα στη γραμμή και να τον καρφώσω. Θυμάμαι να μπαίνω στο γραφείο και να λέω στον υπεύθυνο προσωπικού ότι δεν έχω κανένα πρόβλημα να τραβήξω τη σκανδάλη σε έναν άνθρωπο – αν μου κολλάς θα σε τινάξω στον αέρα».«Κάθε καρφωτής που ξέρω κουβαλάει ένα όπλο, και κάθε ένας από αυτούς θα σε πυροβολούσε. Οι περισσότεροι καρφωτές που ξέρω έχουν συλληφθεί για επίθεση. Πολλοί από αυτούς έχουν προβλήματα με το αλκοόλ. Πρέπει να πιουν, δεν έχουν άλλο τρόπο να αντιμετωπίσουν τη θανάτωση ζωντανών ζώων που χτυπιούνται όλη τη μέρα. Αν σταματήσεις και το σκεφτείς, σκοτώνεις αρκετές εκατοντάδες πλάσματα τη μέρα».Η οργή και η αλλοτρίωση που ακολουθεί αυτούς τους εργάτες στο σπίτι συνήθως μετατρέπεται σε βία εναντίον των οικογενειών και εναντίον των κοινοτήτων που ζουν. Είναι μια βία που εύκολα διαρρέει από τα όρια του σφαγείου. Σαν τον Ed Van Winkle, ο Virgil Butler βρήκε τον εαυτό του να γίνεται όλο και πιο βίαιος όσο δούλευε στον Tyson, και επίσης παρατήρησε την ίδια βία σε άλλους που δούλευαν μαζί του, κάποιοι εκ των οποίων κακοποιούσαν τις οικογένειες τους. Η λογική της σύγχρονης ζωικής παραγωγής απαιτεί τα ζώα να μεταφέρονται προς τη σφαγή αστραπιαία, με ελάχιστο σεβασμό για τις παράπλευρες απώλειες σε ανθρώπους και ζώα. Τα ζώα υποφέρουν καθώς αναισθητοποιούνται ανεπαρκώς και σφάζονται ενώ έχουν ακόμα τις αισθήσεις τους· οι άνθρωποι, που πρέπει να κάνουν αυτή τη σφαγή, υποφέρουν καθώς προσπαθούν να σιωπήσουν αυτά τα μέρη του εαυτού τους που εγγενώς απωθούνται από τις βίαιες δράσεις που απαιτούνται από αυτούς από τη δουλειά τους.Παρά τις κυματιστές απώλειες μέσα στην κοινωνία, η κατανάλωση των ζωικών προϊόντων είναι τόσο περιχαρακωμένη στις οικονομίες και στις κουλτούρες μας, που πολλοί από εμάς τρώνε τα υποπροϊόντα αυτού του συστήματος εκμετάλλευσης πολλές φορές τη μέρα. Σαν αποτέλεσμα, οι περισσότεροι από εμάς παραμένουν μακάρια ανενημέρωτοι για τη βία που συμβαίνει σε ανθρώπους και ζώα στο όνομά μας – για τις επιθυμίες μας.


πηγή:

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

Αν θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί μας θα μας βρείτε εδώ:
animalsplace@gmail.com