Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δελφίνια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δελφίνια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 4 Μαΐου 2015

Δελτίο Τύπου - Απληροφόρητος ο Αναπληρωτής Υπουργός Βαγγέλης Αποστόλου εκθέτει τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
3/5/2015

Απληροφόρητος ο Αναπληρωτής Υπουργός Βαγγέλης Αποστόλου εκθέτει τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Απληροφόρητος εμφανίζεται ο Αναπληρωτής Υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Βαγγέλης Αποστόλου, στην απάντησή του σε ερώτηση της βουλευτή κας Ελένης Ζαρούλια, σχετικά με την εκμετάλλευση δελφινιών στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο. Σύμφωνα με τον κο Αποστόλου ‘’το Αττικό Ζωολογικό Πάρκο προβαίνει σε εκπαιδευτικές παρουσιάσεις (presentations) και όχι παραστάσεις (shows), οι οποίες δεν εμπίπτουν στις διατάξεις του παρόντος νόμου'' (του νόμου που απαγορεύει τη χρησιμοποίηση ζώων σε θεάματα).

Είναι γεγονός ότι η νεοελληνική κοινωνία, σε τομείς όπως η οικονομία, η πολιτική και ο πολιτισμός, έχει πολύ συχνά στο παρελθόν αντιγράψει λανθασμένα πρότυπα και μάλιστα, με σημαντική χρονική καθυστέρηση, τη στιγμή δηλαδή, που οι χώρες οι οποίες δημιούργησαν τα πρότυπα αυτά, τείνουν πλέον να τα εγκαταλείψουν, ως αναχρονιστικά και παρωχημένα. Θα περίμενε όμως κανείς από την κυβέρνηση Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς, να μην επαναλάβει αυτή τη μίμηση ακολουθώντας στενά μικροεπιχειρηματικά συμφέροντα, αλλά να τείνει ευήκοα ώτα στην ορθή πληροφόρηση που προκύπτει από τη διεθνή επιστημονική κοινότητα. Η αιχμαλωσία των δελφινιών, κατά τη δεκαετία του '60, πιθανόν να είχε κάποια χρησιμότητα για τους ανθρώπους, στην σημερινή εποχή όμως, με τις σύγχρονες ερευνητικές και τεχνολογικές δυνατότητες, δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο από έναν περιττό βασανισμό για τα ζώα.

Από που προκύπτει η εκπαιδευτική αξία αυτών των θεαμάτων την οποία επικαλείται ο κος Αποστόλου; Μήπως από τους ισχυρισμούς των επιχειρηματιών που εκμεταλλεύονται τα δελφίνια για δικό τους οικονομικό όφελος; Ποιος είναι αρμόδιος να αξιολογήσει έναν αναχρονιστικό τρόπο διασκέδασης, κατά τον οποίο άγρια ζώα στην αιχμαλωσία εξαναγκάζονται να εκτελούν εντολές προκειμένου να εξασφαλίσουν την τροφή τους; Και τι σχέση μπορεί να έχει ένα ζώο ελεύθερο και ενταγμένο στο απέραντο και εξαιρετικά πολύπλοκο θαλάσσιο οικοσύστημα με το κακέκτυπο του είδους του που δεν έχει τη δυνατότητα να εκφράσει καμία φυσιολογική συμπεριφορά; Είναι εκπαιδευτική η επίδειξη (show) της κυριαρχίας ανθρώπων οι οποίοι κερδοσκοπούν υποχρεώνοντας σε υποταγή άγρια ζώα με τόσο μεγάλη νοημοσύνη και ενσυναίσθηση που  δεν έχουν άλλη επιλογή; Μήπως ο κος Αποστόλου, εννοεί ότι οι ανυποψίαστοι θεατές καταβάλουν τα δίδακτρα για την ''περιβαλλοντική τους εκπαίδευση'' υπό τη μορφή ενός εισιτηρίου  στο δελφινάριο; Και πόσα εισιτήρια απαιτούνται για την απόκτηση ενός ‘’πτυχίου’’ και ποιος ο ‘’τίτλος σπουδών’’; Μήπως αναγνωρίζεται ο ‘’τίτλος’’ αυτός και από το υπουργείο Παιδείας με την ανάλογη ‘’πιστοποίηση’’;

Σχετικά με τα αποδεικτικά στοιχείων κακομεταχείρισης των δελφινιών έχουμε να πούμε τα εξής: η κακοποίηση κε Αποστόλου δεν είναι ορατή πίσω από τα θολά γυαλιά της εμμονής στις απαρχαιωμένες αντιλήψεις των αναρμόδιων, ούτε και της άγνοιας και της απόλυτης απροθυμίας για μάθηση των υποτιθέμενων ''αρμόδιων'' οι οποίοι δεν διαθέτουν καμία απολύτως εξειδίκευση και καλούνται να γνωμοδοτήσουν. Η παραπλανητική εικόνα μίας γαλάζιας αλλά τσιμεντένιας δεξαμενής που αποστερεί τα δελφίνια από οτιδήποτε έχει την παραμικρή σχέση με το φυσικό περιβάλλον και τη φυσική τους υπόσταση και προσφέρει στο κοινό μόνο μία στείρα, στατική και πολλές φορές διαστρεβλωμένη  εικόνα της εξωτερικής τους εμφάνισης, ουδεμία σχέση έχει με την ευζωία.

Οι πρόσφατοι θάνατοι των τεσσάρων νεαρών δελφινιών στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο, δεν είναι παρά η κορυφή ενός μεγάλου παγόβουνου που δεν περιλαμβάνει μόνο συνεχείς και αλλεπάλληλους θανάτους σε όλες τις λιγότερο ή περισσότερο πολιτισμένες χώρες του κόσμου, αλλά εντάσσεται σε ένα τεράστιο κύκλωμα της εμπορικής τους διακίνησης, του ανελέητου βασανισμού τους, πολύ συχνά της σφαγής τους και πάντοτε της λεηλασίας των θαλασσίων ενδιαιτημάτων τους.

Η αναπαραγωγή στην αιχμαλωσία δεν αμβλύνει την κακοποίηση, αφενός μεν διότι δεν αλλάζει τη φύση και τις ανάγκες των ειδών, αφετέρου γιατί οι πληθυσμοί που προκύπτουν από αυτή, δεν είναι αυτοσυντήρητοι.  Στην πρόταση για απαγόρευση της αιχμαλωσίας δελφινιών και λοιπών κητωδών που καταθέσαμε πρόσφατα στον Αναπληρωτή Υπουργό Περιβάλλοντος Ιωάννη Τσιρώνη, εκθέτουμε αναλυτικά τη φύση αυτής της κακοποίησης καθώς και τους λοιπούς λόγους που την τεκμηριώνουν.

Παραμερίζοντας τη θλίψη και την απογοήτευσή μας, παρακαλούμε θερμά τον κ. Αποστόλου να αναζητήσει τις έγκυρες πηγές ενημέρωσης που υπάρχουν στη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία, όπως στηνAmerican Association for the Advancement of Science (AAAS) και στις πολυάριθμες ξένες μη κυβερνητικές οργανώσεις και ελληνικά και ξένα επιστημονικά  κέντρα κητoλογικών ερευνών που εξειδικεύονται στην προστασία των θαλασσών, καταδεικνύοντας παράλληλα το δικαίωμα των κητωδών στη ζωή και την ελευθερία και που καταδικάζουν τέτοιου είδους θεάματα.

Τον παρακαλούμε επίσης να αναζητήσει μία πλήρη ενημέρωση σχετικά με το βεβαρημένο ιστορικό της λειτουργίας του δελφινάριου που περιλαμβάνει πλήθος παραβάσεων μεταξύ των οποίων, ελλείψεις αδειών, αυθαίρετες κατασκευές, κατασχέσεις των δελφινιών, εκμετάλλευση κατασχεμένων ζώων, μηνύσεις και άλλα. Για αρχή θα μπορούσε να ανατρέξει στην απάντηση του Υπουργείου Εσωτερικών της προηγούμενης κυβέρνησης σε ερώτηση βουλευτών του κόμματός του, καθώς και στα έγγραφα τα οποία του αποστέλλουμε.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑΣ ΤΩΝ ΚΗΤΩΔΩΝ (Π.Κ.Α.Κ.)

Παρασκευή 24 Ιανουαρίου 2014

Παραστάσεις με ζώα: Οριστική απαγόρευση χωρίς εκπτώσεις και "παραθυράκια" ζητά η ΠΚΑΚ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑΣ ΤΩΝ ΚΗΤΩΔΩΝ (Π.Κ.Α.Κ.)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Οριστική απαγόρευση χωρίς εκπτώσεις και "παραθυράκια" ζητά η ΠΚΑΚ
23.01.2014
Στις 15 Ιανουαρίου 2014, στην ολομέλεια της Βουλής, ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, κος Αθανάσιος Τσαυτάρης, ανταποκρινόμενος στις αντιδράσεις Ελληνικών και ξένων περιβαλλοντικών και φιλοζωικών οργανώσεων και πολλών βουλευτών, δήλωσε δημοσίως ότι αποσύρει την διάταξη που επιχείρησε να επαναφέρει τις παραστάσεις με ζώα στους ζωολογικούς κήπους. Δήλωσε επίσης ότι το θεραπευτικό όφελος που μπορεί να προκύψει από την χρησιμοποίηση ορισμένων ζώων, σε κάποιες πολύ ειδικές και συγκεκριμένες περιπτώσεις, δεν ειναι αρμοδιότητα του ΥΠΑΑΤ, και ότι οποιαδήποτε σχετική αναφορά για το θέμα αυτό δεν θα έπρεπε να συμπεριληφθεί στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο.
Η εν λόγω δήλωση του Υπουργού είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της Βουλής, σε βίντεο, καθώς και σε δελτίο τύπου του υπουργείου. Αυτή η ευχάριστη είδηση, διαδόθηκε πολύ γρήγορα, όχι μόνο εντός της Ελλάδας, αλλά και στο εξωτερικό, κάνοντας το γύρο του κόσμου, σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης και όχι μόνον.
Εκ των υστέρων όμως, φημολογείται ότι ο Υπουργός προτίθεται να διατηρήσει (με κάποιον ίσως πλάγιο τρόπο) την εν λόγω τροπολογία, παρά το γεγονός ότι έχει δεσμευθεί δημοσίως για το αντίθετο, κινδυνεύοντας να εκθέσει διεθνώς, όχι μόνον τον εαυτό του αλλά και τους ανθρώπους που, καταθέτοντας την εμπιστοσύνη τους στο πρόσωπό του, συνέβαλαν στην διάδοση ειδήσεων, για τις οποίες υπάρχει έστω και η παραμικρή πιθανότητα να αποδειχθούν εκ των υστέρων ψευδείς.
Με αφορμή τις πληροφορίες αυτές, η ΠΚΑΚ έστειλε την ακόλουθη επιστολή:

Προς:

1. Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων - κ. Αθανάσιο Τσαυτάρη
2. Βουλευτές

Κοιν/ση:
ΜΜΕ
23.01.2014

ΘΕΜΑ: Ευελπιστώντας στην τήρηση των δεσμεύσεών σας

Αξιότιμε κύριε Υπουργέ, Κυρίες, Κύριοι βουλευτές,
Όπως ήδη γνωρίζετε, στην ολομέλεια της Βουλής, στις 15 Ιανουαρίου 2014, ο Υπουργός κος Αθανάσιος Τσαυτάρης, ανταποκρινόμενος στις αντιδράσεις Ελληνικών και ξένων περιβαλλοντικών και φιλοζωικών οργανώσεων και πολλών βουλευτών, δήλωσε δημοσίως ότι αποσύρει την διάταξη που επιχειρούσε να επαναφέρει τις παραστάσεις με ζώα εντός των ζωολογικών κήπων, αποδίδοντας μάλιστα σε αυτές εκπαιδευτική και θεραπευτική αξία. Συμφώνησε δε - και πολύ σωστά - ότι το θεραπευτικό όφελος που μπορεί να προκύψει από την χρησιμοποίηση ορισμένων ζώων, σε κάποιες πολύ ειδικές και συγκεκριμένες περιπτώσεις, δεν ειναι αρμοδιότητα του ΥΠΑΑΤ, και ότι οποιαδήποτε σχετική αναφορά για το θέμα αυτό δεν θα έπρεπε να συμπεριληφθεί στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο.

Η εν λόγω δήλωση του Υπουργού είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της Βουλής, σε βίντεο, καθώς και σε δελτίο τύπου του υπουργείου. Αυτή η ευχάριστη είδηση, διαδόθηκε πολύ γρήγορα, όχι μόνο εντός της Ελλάδας, αλλά και στο εξωτερικό, κάνοντας το γύρο του κόσμου, σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης και όχι μόνον. Για του λόγου το αληθές, σας παραθέτουμε μερικά από τα δελτία τύπου και τις ανακοινώσεις που κυκλοφόρησαν στις ιστοσελίδες ξένων οργανώσεων:



Τώρα, σας γράφουμε και πάλι για να εκφράσουμε την ανησυχία μας καθώς, σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, ο Υπουργός προτίθεται να διατηρήσει (με κάποιον ίσως πλάγιο τρόπο) την εν λόγω τροπολογία, παρά το γεγονός ότι έχει δεσμευθεί δημοσίως για το αντίθετο. Δεν θεωρούμε σκόπιμο να αναφερθούμε ξανά στους λόγους για τους οποίους είμαστε αντίθετοι στην επαναφορά των παραστάσεων με ζώα, οι οποίες, έχουν πολύ σωστά καταδικαστεί και καταργηθεί με τον 4039/12, ούτε στην εξαιρετικά αμφιλεγόμενη θεραπευτική μέθοδο της δελφινοθεραπείας και τους κινδύνους με τους οποίους σχετίζεται. Όμως διερωτώμεθα: Είναι δυνατόν ο Υπουργός μιας χώρας να αθετεί δημόσιες δεσμεύσεις του και να περιφρονεί τις θέσεις ενός πλήθους ανθρώπων εντός και εκτός του Ελληνικού κοινοβουλίου, εκθέτοντας διεθνώς όχι μόνον τον εαυτό του αλλά και τους ανθρώπους που, καταθέτοντας την εμπιστοσύνη τους στο πρόσωπό του, συνέβαλαν στην διάδοση ειδήσεων, για τις οποίες υπάρχει έστω και η παραμικρή πιθανότητα να αποδειχθούν εκ των υστέρων ψευδείς; .

Η κατοχύρωση της απαγόρευσης οποιουδήποτε είδους παραστάσεων με ζώα στην χώρα μας είναι εξαιρετικής σημασίας, ενώ οι συζητήσεις που γίνονται για το θέμα αυτό στην Βουλή των Ελλήνων συνέπεσαν χρονικά με το κυνήγι δελφινιών, το οποίο αυτήν την εποχή διαδραματίζεται στο
Taiji της Ιαπωνίας, προκαλώντας την παγκόσμια κατακραυγή. Κατά την διάρκεια αυτού του κυνηγιού, εκατοντάδες δελφίνια σφαγιάζονται ή αιχμαλωτίζονται για να καλύψουν τις απαιτήσεις των δελφιναρίων σε διάφορες χώρες του κόσμου. Το κυνήγι αυτό συντηρείται κατά ένα μεγάλο μέρος λόγω της ζήτησης ζώντων ζώων από τα θαλάσσια πάρκα, και αποτελεί έναν από τους λόγους για τους οποίους τα δελφινάρια καταδικάζονται πλέον παγκοσμίως, και χώρες νομοθετούν για την κατάργησή τους.

Σας πληροφορούμε επίσης ότι, μετά τις καταδικαστικές δηλώσεις των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου, σχετικά με τα δελφίνια που αιχμαλωτίζονται και σφαγιάζονται στο
Taiji της Ιαπωνίας, το Γερμανικό Υπουργείο Γεωργίας δημοσίευσε και αυτό μία ανακοίνωση, καταδικάζοντας επίσης αυτήν την βαρβαρότητα. Ο ομόλογός σας, Ομοσπονδιακός Υπουργός Διατροφής, Γεωργίας και Προστασίας Καταναλωτή, Δρ. Χανς-Πέτερ Φρίντριχ (Hans-Peter Friedrich), δήλωσε ότι οι πρόσφατες φωτογραφίες και αναφορές από το Taiji είναι «εξωφρενικές και σοκαριστικές», και ότι «τα δελφίνια πρέπει να προστατεύονται». Η σχέση της σφαγής με το παγκόσμιο «trafficking» των δελφινιών είναι πλέον γνωστή, και δεν αφορά μόνον τις Ασιατικές χώρες, όπως τα Ευρωπαϊκά και Αμερικανικά πάρκα θα ήθελαν να νομίζουμε. Ο ρόλος της Διεθνούς Ένωσης Ζωολογικών Πάρκων και Ενυδρείων (WAZA) στην θλιβερή αυτή υπόθεση έχει γίνει επίσης γνωστός. Και είναι εξαιρετικά σημαντικό, η Ελλάδα να διατηρήσει την απαγόρευση των παραστάσεων με ζώα, και να μην υποχωρήσει μπροστά σε ασήμαντα συμφέροντα, εκθέτοντας τόσο τους πολίτες της όσο και το κύρος της. Θα θέλαμε επίσης να λάβετε σοβαρά υπόψη σας ότι τα θέματα που αφορούν την ευζωία των ζώων και το περιβάλλον, απασχολούν ολοένα και περισσότερο την κοινή γνώμη εντός και εκτός της χώρας μας, και ότι η οποιαδήποτε αδιαφάνεια εκ μέρους σας, θα κριθεί αυστηρά από την Ελληνική και παγκόσμια κοινή γνώμη.

Ελπίζουμε ότι το Ελληνικό Κοινοβούλιο θα δείξει συνέπεια και κατανόηση, και ότι ο Υπουργός θα τηρήσει τις δεσμεύσεις του και θα αποσύρει οριστικά και αμετάκλητα την επίμαχη τροπολογία, προκειμένου να διαφυλάξει όχι μόνο το κύρος και την υπόληψή του, αλλά και την εικόνα της χώρας μας, ως χώρας που καταδικάζει την κακοποίηση των ζώων και την περιττή τους εκμετάλλευση για λόγους διασκέδασης.

Διατελούμε εν αναμονή της έμπρακτης και ρητής διαβεβαίωσής εκ μέρους σας, η οποία θα απαλείψει την ανησυχία μας και θα διαφυλάξει το κύρος και την υπόληψή σας.

Με εκτίμηση,
Πρωτοβουλία Κατά της Αιχμαλωσίας των Κητωδών




Τετάρτη 15 Ιανουαρίου 2014

Αρμόδιος και για «θεραπευτικά» προγράμματα ο κ. Τσαυτάρης;

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑΣ ΤΩΝ ΚΗΤΩΔΩΝ (Π.Κ.Α.Κ.)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
15.01.2014

Εκτός από «εκπαιδευτική» τώρα είναι και «θεραπευτική» η αιχμαλωσία και η εκμετάλλευση των ζώων για τον κ. Τσαυτάρη!

Αρμόδιος και για «θεραπευτικά» προγράμματα ο κ. Τσαυτάρης;

Με αφορμή τις προχθεσινές δηλώσεις του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων  κ. Αθανάσιου Τσαυτάρη στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου σχετικά με την τροποποίηση του Ν. 4039/12 και ειδικότερα του άρθρου 13, το οποίο αναφέρεται στις παραστάσεις με ζώα η Πρωτοβουλία Κατά της Αιχμαλωσίας των Κητωδών έστειλε την ακόλουθη επιστολή – απάντηση.

Αξιότιμε κύριε Υπουργέ,


Ακούγοντας την ομιλία σας στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου, με ΜΕΓΑΛΗ μας έκπληξη διαπιστώσαμε ότι η τροποποίηση του Νόμου 4039/12, η οποία τόσο αναστάτωσε την Ελληνική και την παγκόσμια κοινή γνώμη, γίνεται τελικά με σκοπό τη χρησιμοποίηση δελφινιών για «θεραπευτικούς» σκοπούς!!

Κατ’ αρχήν, θα θέλαμε να τονίσουμε ότι η προτεινόμενη τροπολογία ΔΕΝ αναφέρει σε κανένα σημείο τη χρησιμοποίηση δελφινιών σε προγράμματα δελφινοθεραπείας (Dolphin-Assisted Therapy – DAT), αλλά αναφέρεται ξεκάθαρα στη χρησιμοποίηση ζώων σε παραστάσεις για δήθεν "εκπαιδευτικούς" σκοπούς. Έχουμε εκφράσει τις απόψεις μας σχετικά με την εκπαιδευτική χρησιμότητα των παραστάσεων με ζώα, η οποία όχι μόνο είναι ανύπαρκτη, αλλά αντιθέτως, η παρακολούθηση παραστάσεων με ζώα είναι εντελώς «αντι-εκπαιδευτική». Πέρα από αυτό όμως, θεωρούμε ότι ένα τόσο σημαντικό θέμα όπως είναι η έγκριση και η διεξαγωγή προγραμμάτων για θεραπευτικούς σκοπούς δεν είναι αρμοδιότητα του ΥΠΑΑΤ, και ότι είναι ένα θέμα που δεν έχει καμία απολύτως θέση σε αυτό το νομοσχέδιο, και μάλιστα με τόσο συνοπτικές διαδικασίες. Γι΄αυτό και θεωρούμε ότι η προτεινόμενη τροποποίηση της τροποποίησης, καθιστά την διάταξη ακόμη περισσότερο φωτογραφική. Οι παραστάσεις με ζώα δεν μπορούν, σε καμια περίπτωση, να δημιουργήσουν την οποιανδήποτε ευαισθητοποίηση, και η χρησιμοποίηση δελφινιών για θεραπευτικούς σκοπούς θα έπρεπε να θεσμοθετηθεί με άλλον νόμο και όχι με τον υπό συζήτηση. Μία τέτοια απόφαση θα έπρεπε να ληφθεί κατόπιν ενδελεχούς έρευνας και μελέτης, δεδομένου μάλιστα ότι έχει να κάνει με τόσο ευαίσθητες και ευάλωτες ομάδες ανθρώπων, οι οποίοι είναι όχι μόνον άρρωστοι αλλά και απελπισμένοι και εύκολα μπορεί να γίνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης.

Η δελφινοθεραπεία είναι μια επιστημονικά αμφισβητούμενη μέθοδος της γενικότερης animal assisted therapy, η οποία δεν θα πρέπει να συγχέεται με την χρησιμοποίηση ζώων ως assistance animals, όπως είναι οι σκύλοι οδηγοί τυφλών, στους οποίους αστόχως αναφερθήκατε στην ομιλία σας. To animal assisted therapy έχει θαυμάσια αποτελέσματα με ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ ΖΩΑ, όπως πχ σκύλους και άλογα. Η εφαρμογή του με άγρια ζώα, όπως τα δελφίνια, είναι εξαιρετικά προβληματική, γι' αυτό και η δελφινοθεραπεία αμφισβητείται σοβαρά από τους ειδικούς επιστήμονες σε ολόκληρο τον κόσμο. Το θέμα είναι τεράστιο για να εξαντληθεί μεταξύ ημών και υμών. Σε αυτήν την επιστολή, σάς παραθέτουμε απλώς κάποια στοιχεία και μελέτες σχετικά με τη δελφινοθεραπεία, και παρακαλούμε πολύ να τα λάβετε σοβαρά υπόψη σας.

Οι υποστηρικτές της θεραπευτικής αυτής μεθόδου, διαφημίζουν την αποτελεσματικότητά της σε μια μεγάλη γκάμα ασθενειών, που κυμαίνεται από αυτισμό και επιληψία μέχρι καρκίνο και AIDS. Ωστόσο, δεν υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία που να τεκμηριώνουν τους ισχυρισμούς αυτούς. Αντιθέτως, ένα πλήθος επιστημονικών στοιχείων καταδεικνύει ότι η δελφινοθεραπεία (DAT), εκτός από το ότι λειτουργεί σαν ψευδοφάρμακο (placebo), σχετίζεται με ενδεχόμενους κινδύνους τόσο για τους ανθρώπους όσο και τα δελφίνια. Η ανθρώπινη βλάβη μπορεί να περιλαμβάνει άμεση ζημία από επιθετική συμπεριφορά των δελφινιών, έως βακτηριακές, ιογενείς ή μυκητιασικές λοιμώξεις. Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς ότι η επαφή με δελφίνια τα οποία - είτε έχουν γεννηθεί στην αιχμαλωσία είτε έχουν συλληφθεί από τη θάλασσα - είναι και παραμένουν ζώα άγρια, εγκυμονεί κινδύνους τόσο για τα ίδια όσο και για τους ανθρώπους. Δεν είναι λίγες οι φορές, κατά τις οποίες δελφίνια θαλασσίων πάρκων παρουσίασαν διαταραγμένη και επιθετική συμπεριφορά, κάτω από τις στρεσσογόνες συνθήκες της αιχμαλωσίας και τον εξαναγκασμό τους σε στενή επαφή με τους ανθρώπους, και θα πρέπει να λάβετε υπόψη σας ότι έχουν αναφερθεί πάμπολλα ατυχήματα σε παρόμοιες εγκαταστάσεις στο εξωτερικό, ατυχήματα που ξεκινούν από δαγκώματα και φτάνουν μέχρι σοβαρά κατάγματα και θλάσεις εσωτερικών οργάνων που απαιτούν μακροχρόνια νοσηλεία. Η δε κάκωση, την οποία υφίστανται τα ίδια τα ζώα, περιγράφεται από την νευροεπιστήμονα του πανεπιστημίου του Emory Lori Marinο, με δύο λόγια, ως εξής: «Καταλαβαίνω γιατί οι απελπισμένοι άνθρωποι συνεχίζουν να καταφεύγουν σε προγράμματα δελφινοθεραπείας, αναζητώντας γιατρειά. Το πιο θλιβερό σε όλη αυτήν την ιστορία όμως είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν θα μπορέσουν να καταλάβουν ποτέ ότι τα δελφίνια στα οποία αναζητούν παρηγοριά, είναι τόσο άρρωστα ψυχολογικά και σωματικά, όσο τουλάχιστον και αυτοί οι ίδιοι». (Lori Marino, Dolphins are not healers, Ιούνιος 2013)
«Στο επίκεντρο όλων αυτών των προγραμμάτων θεραπείας είναι η εκμετάλλευση ευάλωτων ατόμων και ευάλωτων δελφινιών.», δηλώνει σήμερα η ίδια η ιδρύτρια της δελφινοθεραπείας, Dr Betsy Smith, η οποία κάποτε πίστευε ότι τα δελφίνια μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία παιδιών με ειδικές ανάγκες, στην πορεία όμως αναθεώρησε τις απόψεις της.

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στους παρακάτω συνδέσμους:
Θα θέλαμε επιπλέον να τονίσουμε ότι ο ισχυρισμός πως τα θαλάσσια πάρκα είναι αποδεκτά στην Ευρώπη και την Αμερική δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Οι αντιδράσεις των πολιτών για την αιχμαλωσία και την εκμετάλλευση των κητωδών, έχουν ως αποτέλεσμα τα δελφινάρια να κλείνουν το ένα κατόπιν του άλλου. Δεκατρία κράτη-μέλη της Ε.Ε. (Αυστρία, Κύπρος, Τσεχική Δημοκρατία, Εσθονία, Ουγγαρία, Λετονία, Λουξεμβούργο, Πολωνία, Δημοκρατία της Ιρλανδίας, Ρουμανία, Σλοβακία, Σλοβενία και Ηνωμένο Βασίλειο) δεν έχουν δελφινάρια. Πολλές χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο, όπως η Κροατία, η Κύπρος, και η Σλοβενία, έχουν προχωρήσει ή προχωρούν σε νομοθετικές ρυθμίσεις για την προστασία τους και την απαγόρευση της αιχμαλωσίας τους, ενώ η αιχμαλωσία δελφινιών απαγορεύτηκε προσφάτως και στην Ινδία, με εγκύκλιο που εκδόθηκε από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Δασών, στις 17 Μαϊου του 2013. Το Υπουργείο Περιβάλλοντος της Ινδίας έκρινε ότι οι παραστάσεις κητωδών αποτελούν κακοποίηση των ζώων αυτών και θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο την υγεία αλλά και την ίδια τους την επιβίωση, αφού τέτοιες εγκαταστάσεις συνδέονται με υψηλά ποσοστά νοσηρότητας και θνησιμότητας. Επίσης, λαμβανομένης υπόψη της ιδιαιτερότητας αυτών των ειδών, διαπίστωσαν ότι οι παραστάσεις με δελφίνια δεν διαφέρουν από τα τσίρκο, ενώ δεν υπάρχει επιστημονική τεκμηρίωση ότι συμβάλλουν στην ευαισθητοποίηση του κοινού για τη θαλάσσια ζωή και το περιβάλλον. Στην Ελβετία απαγορεύτηκαν οι εισαγωγές νέων αιχμάλωτων δελφινιών, και το τελευταίο Ελβετικό δελφινάριο Conny-Land έδωσε την τελευταία του παράσταση τον Οκτώβριο του 2012, και έκτοτε έκλεισε οριστικά. Ο ζωολογικός κήπος στη Μιννεσότα, μετά από 34 χρόνια λειτουργίας, δεν θα έχει πλέον δελφίνια. Τα δελφινάρια στην Τουρκία κλείνουν μετά από αντιδράσεις ενημερωμένων πολιτών, στη Γερμανία από τα 11 δελφινάρια έχουν μείνει μόνο 2, στην Πράγα, λόγω αντιδράσεων, ακυρώθηκε η ίδρυση δελφινάριου, καθώς το 96% των πολιτών δηλώνει υπέρ της κατάργησης τους, κ.ο.κ.
Το αίτημα της κατάργησης των δελφιναρίων είναι παγκόσμιο, οι σελίδες κοινωνικής δικτύωσης κατά της αιχμαλωσίας και της εκμετάλλευσης των κητωδών αμέτρητες, και οι διαμαρτυρίες όλο και πιο συχνές. Τον Μάιο του 2014, διοργανώνεται διαμαρτυρία σε χώρες και των 5 ηπείρων, με αίτημα τον τερματισμό της αιχμαλωσίας των κητωδών. Αξίζει να επισημανθεί ότι, στην Αμερική, ένα ντοκιμαντέρ το οποίο κυκλοφόρησε πρόσφατα, με τον τίτλο "Blackfish", αποκαλύπτει το παρασκήνιο που υπάρχει πίσω από τη βιομηχανία εκμετάλλευσης των κητωδών, και έχει ήδη οδηγήσει σε πτώση της μετοχής του μεγαλύτερου θαλάσσιου πάρκου που υπάρχει στον κόσμο, του SeaWorld, ενώ σχεδόν όλοι οι καλλιτέχνες έχουν ακυρώσει τις εμφανίσεις τους στο πάρκο αυτό. Η επισκεψιμότητα έχει πέσει κατακόρυφα, και το πάρκο οδηγείται σιγά σιγά σε κλείσιμο ή αλλαγή πορείας. To ντοκιμαντέρ αυτό προβλέπεται να αναδειχθεί σε ντοκιμαντέρ της χρονιάς για το 2013.
Σας παραθέτουμε μερικά από τα πολλά ξένα σχετικά δημοσιεύματα:
Ευελπιστούμε στην κατανόησή σας για όλα τα παραπάνω, στην διατήρηση της απαγόρευσης, όπως αρχικά διατυπώθηκε, και στον σεβασμό από την πλευρά του υπουργείου σας όχι μόνον των ευάλωτων δελφινιών, αλλά και των ευάλωτων ανθρώπων.

Μετά τιμής,


Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 2013

Γιατί λέμε όχι στους ζωολογικούς κήπους: Ανοικτή επιστολή προς τα σχολεία και τους εκπαιδευτικούς.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑΣ ΤΩΝ ΚΗΤΩΔΩΝ (Π.Κ.Α.Κ.)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Γιατί λέμε όχι στους ζωολογικούς κήπους: Ανοικτή επιστολή προς τα σχολεία και τους εκπαιδευτικούς.

5.12.2013

Με αφορμή την αντιπαράθεση για τους ζωολογικούς κήπους και τα δελφινάρια, η οποία τον τελευταίο καιρό έρχεται στο προσκήνιο της δημοσιότητας αρκετά συχνά σε ολόκληρο τον κόσμο, η Πρωτοβουλία Κατά της Αιχμαλωσίας των Κητωδών  (ΠΚΑΚ), με επιστολή της προς τους εκπαιδευτικούς, τους καλεί να επαναπροσδιορίσουν την εκπαιδευτική αξία των επισκέψεων μαθητών στους χώρους αυτούς και να προβληματιστούν για τα πραγματικά μηνύματα που παίρνουν τα παιδιά, παρατηρώντας ζώα στερημένα από κάθε δυνατότητα να εκφράσουν φυσιολογική συμπεριφορά και να εκπληρώσουν το ρόλο που η ίδια η φύση τους έχει αναθέσει να διαδραματίσουν, μέσα στον πολύπλοκο ιστό της ζωής και στα πολυσύνθετα φυσικά οικοσυστήματα.

Οι ζωολογικοί κήποι, στη μορφή που υπάρχουν σήμερα, δεν μπορούν να εκλείψουν από τη μια μέρα στην άλλη, μπορούν όμως να σταματήσουν να φιλοξενούν και να αναπαράγουν ορισμένα είδη για τα οποία έχει πλέον αποδειχθεί επιστημονικά ότι αδυνατούν να ευδοκιμήσουν στις συμβατικές συνθήκες αιχμαλωσίας. Η απόλυτη διαφάνεια και η ανοικτή πρόσβαση στον έλεγχο της λειτουργίας αυτών των επιχειρήσεων, καθώς επίσης και η σταδιακή μετατροπή τους από συλλεκτικά εκθετήρια σε λειτουργικά καταφύγια, είναι αυτό που ζητούν ομόφωνα πολλές περιβαλλοντικές και φιλοζωικές οργανώσεις από ολόκληρο τον κόσμο. Και οι εκπαιδευτικοί, μέσα από το λειτούργημα που ασκούν, έχουν τη δυνατότητα να μεταδώσουν στα παιδιά, τόσο την ορθή επιστημονική γνώση και πληροφόρηση, όσο και την αγάπη για την ελευθερία και το σεβασμό για τη ζωή. Οι εκπαιδευτικοί έχουν επίσης την ανεκτίμητη δυνατότητα να εξετάσουν τις εναλλακτικές προτάσεις μέσα από τις οποίες θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν οι σύγχρονες επιστημονικές γνώσεις, και να εμπνεύσουν τα παιδιά στη δημιουργία ενός καλύτερου αύριο, τόσο για τα ζώα όσο και για τους ανθρώπους.

Ακολουθεί ολόκληρη η επιστολή.


Γιατί λέμε όχι στους ζωολογικούς κήπους: Ανοικτή επιστολή προς τα σχολεία και τους εκπαιδευτικούς

Αξιότιμες κυρίες και αξιότιμοι κύριοι,

Σε ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο, όταν οι αρμόδιοι φορείς δεν θέλουν ή δεν μπορούν ή απλώς παραλείπουν να επισημάνουν τα κακώς κείμενα, η πρωτοβουλία ευαισθητοποιημένων πολιτών έρχεται να κάνει τη διαφορά. Με αφορμή λοιπόν την αντιπαράθεση για τους ζωολογικούς κήπους και τα δελφινάρια, η οποία τον τελευταίο καιρό έρχεται στο προσκήνιο της δημοσιότητας αρκετά συχνά, αποφασίσαμε να σάς στείλουμε μια επιστολή, που αποτελεί προϊόν συστηματικής μελέτης (με τη βοήθεια ειδικών επιστημόνων) και πολυετούς ενασχόλησης με το θέμα αυτό.

Η δραστηριότητα της διατήρησης αγρίων ζώων σε αιχμαλωσία εμφανίστηκε στους αρχαίους χρόνους (menageries) και συνεχίστηκε, παίρνοντας κατά καιρούς διάφορες μορφές. Κατά τα τέλη του 18ου αιώνα, οι ιδιωτικές συλλογές αγρίων ζώων των ηγεμόνων και αποικιοκρατών αποτελούσαν απροκάλυπτα ένα μέσον επίδειξης δύναμης και πλούτου. Σήμερα, οι ζωολογικοί κήποι και τα δελφινάρια προβάλλονται σαν φορείς περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης και προστασίας των ειδών που απειλούνται με εξαφάνιση, και υποστηρίζουν ότι βοηθούν τους σύγχρονους ανθρώπους να ξαναβρούν την επαφή τους με τη φύση, αποτελώντας έναν συνδετικό κρίκο του πολιτισμένου κόσμου με την άγρια ζωή. Κατά την άποψή τους, τα άγρια ζώα στην αιχμαλωσία γίνονται πρεσβευτές της προστασίας των ελεύθερων συντρόφων τους. 

Οι σύγχρονοι ζωολογικοί κήποι έχουν εξελιχθεί σε μια ανθηρότατη παγκόσμια βιομηχανία με 700 εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως σε ολόκληρο τον κόσμο, και με τζίρο ο οποίος, μόνον στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, υπολογίζεται ότι φτάνει και ξεπερνά τα 16 δισεκατομμύρια δολάρια. Καθώς όμως αυτή η βιομηχανία αμφισβητείται ολοένα και περισσότερο από τους υπερασπιστές των ζώων, οι οποίοι θεωρούν την αιχμαλωσία, συνώνυμη με την κακοποίηση, οι εκπρόσωποί της, τους χαρακτηρίζουν υπερβολικούς και τους καλούν να σκεφτούν περισσότερο το όφελος που προκύπτει για τα παιδιά, αφού κατά την άποψή τους, οι ζωολογικοί κήποι παίζουν σπουδαίο εκπαιδευτικό ρόλο.

Οι μετριοπαθέστερες απόψεις διαχωρίζουν τους ζωολογικούς κήπους σε "καλούς" και "κακούς", κρίνοντας κυρίως την εξωτερική τους εμφάνιση και τις εγκαταστάσεις τους. Όμως, η ευζωία (welfare) πολλών από τα ζώα που διατηρούνται στην αιχμαλωσία, ακόμα και στους καλύτερους από τους χώρους αυτούς, αφενός είναι πολύ σοβαρά αμφισβητήσιμη, αφετέρου δεν αποτελεί το μοναδικό επιχείρημα στο οποίο στηρίζεται η αντίθετη άποψη. Πολυετείς έρευνες έχουν αποδείξει ότι για ορισμένα άγρια είδη, όπως για παράδειγμα οι ελέφαντες και, τα δελφίνια, ακόμα και κάτω από τις καλύτερες δυνατές συνθήκες, η ευζωία είναι αδύνατον να επιτευχθεί. Έχει επίσης αποδειχθεί ότι η διακίνηση των αγρίων ζώων, πολύ συχνά, γίνεται κάτω από συνθήκες απόλυτης αδιαφάνειας, έτσι που ο μέσος επισκέπτης ενός ζωολογικού κήπου δε φαντάζεται καν ότι από την πόρτα εισόδου μπορεί να μπαίνουν ζώα που προέρχονται από "σκοτεινές" ή ακόμα και παράνομες συναλλαγές, ούτε ότι η διαδρομή που ξεκινάει από την πόρτα εξόδου μπορεί να καταλήγει στο τσίρκο ή ακόμα και στο σφαγείο. Το παρασκήνιο της διαχείρισης των ζώων που προκύπτουν σαν πλεόνασμα από τα προγράμματα αναπαραγωγής, είναι εντελώς άγνωστο για το κοινό. Επισήμως, τα ζώα που πλεονάζουν ανταλλάσσονται και ταξιδεύουν από τη μια χώρα στην άλλη, στα πλαίσια των προγραμμάτων αναπαραγωγής των ειδών, στα οποία οι ζωολογικοί κήποι συμμετέχουν. Στην καλύτερη των περιπτώσεων όμως, από αυτά τα προγράμματα δεν προκύπτουν άτομα που προορίζονται για απελευθέρωση, αλλά για διατήρηση ενός σταθερού πληθυσμού αιχμαλώτων. Και ενώ η πλειονότητα των ζώων που συμμετέχουν στα προγράμματα αυτά ΔΕΝ ανήκουν σε είδη που απειλούνται με εξαφάνιση, σε διάφορα μέρη του κόσμου, ακόμα και σήμερα, άγρια ζώα συλλαμβάνονται από το φυσικό τους περιβάλλον και αιχμαλωτίζονται, προκειμένου να μεταφερθούν σε ζωολογικούς κήπους.

Σύμφωνα με ειδικούς επιστήμονες, είναι πολύ σοβαρά αμφισβητήσιμο το γεγονός ότι οι ζωολογικοί κήποι, στη μορφή που τους συναντάμε σήμερα, προστατεύουν τα ζώα που απειλούνται με εξαφάνιση (εκτός από ελάχιστες μεμονωμένες περιπτώσεις), καθώς επίσης αμφισβητήσιμο είναι και το ότι συμβάλλουν στην ευαισθητοποίηση του κοινού. Δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι η τοποθέτηση των ανθρώπων απέναντι στα ζώα και το περιβάλλον επηρεάζεται θετικά από τις επισκέψεις στους ζωολογικούς κήπους (1, 2, 3, 4). Εκτός αυτού, τα περισσότερα ζώα που αναπαράγονται στην αιχμαλωσία ΔΕΝ είναι απελευθερώσιμα, και οι περιπτώσεις απελευθέρωσης, μετά από παραμονή σε ζωολογικούς κήπους, είναι σπανιότατες. Και το σημαντικότερο όλων: Εάν ένα είδος μπορεί να επιζήσει μόνον μέσα στον ελεγχόμενο χώρο των ζωολογικών κήπων, αυτό το είδος λογίζεται ήδη εξαφανισμένο για το οικοσύστημα στου οποίου τη λειτουργία κάποτε συμπεριλαμβανόταν. Η προστασία των ειδών μπορεί να είναι αποτελεσματική μόνον στον φυσικό τους βιότοπο και εφόσον συνοδεύεται από παράλληλη προστασία ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΤΟΥ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ που τα φιλοξενεί. Και σε καμία περίπτωση η απλή έκθεση στο κοινό μιας "συλλογής από ζώα", στα οποία δεν παρέχεται η δυνατότητα να ικανοποιήσουν τις δικές τους ανάγκες και να εκπληρώσουν τους δικούς τους σκοπούς, δεν μπορεί να θεωρηθεί εκπαιδευτική, καθώς πρόκειται απλώς για μια έκθεση μορφής και όχι λειτουργίας. Η διατήρηση μεμονωμένων ατόμων ενός είδους στο τεχνητό περιβάλλον ενός ζωολογικού κήπου, το μόνο που επιτυγχάνει είναι να δημιουργεί μια ψευδεπίγραφη αίσθηση ασφάλειας που κάνει τον κόσμο να πιστέψει ότι το κόστος των ανθρώπινων παρεμβάσεων στα οικοσυστήματα δεν είναι και τόσο μεγάλο, και ότι για όλες τις ανθρωπογενείς καταστροφές υπάρχουν αντίδοτα. Και ενώ οι ζωολογικοί κήποι ξοδεύουν εκατομμύρια για να διατηρήσουν τα ζώα φυλακισμένα, τα φυσικά τους ενδιαιτήματα εξακολουθούν να καταστρέφονται και οι άγριοι σύντροφοί τους να ξεκληρίζονται, γιατί κανείς δεν αναλαμβάνει να πληρώσει το κόστος της αληθινής προστασίας.

Πριν από μερικά χρόνια, υπήρχαν και στην Ελλάδα παιδιά που πανηγύριζαν όταν ερχόταν μια αρκούδα-χορεύτρια στη γειτονιά τους. Πριν από ελάχιστα μόλις χρόνια, γονείς και κηδεμόνες συνόδευαν τα παιδιά τους να παρακολουθήσουν παραστάσεις στο τσίρκο Μεντράνο με τη διαφήμιση και τις ευλογίες της Ελληνικής τηλεόρασης. Σήμερα πλέον, η αρκούδα-χορεύτρια αποτελεί ένα θλιβερό κεφάλαιο της ιστορίας των ζώων που χρησιμοποιούνται για θεάματα, ενώ το τσίρκο καταδικάζεται ομόφωνα από ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο και, στη χώρα μας, απαγορεύεται δια νόμου. Την ίδια στιγμή, οι εκπαιδευτικοί προγραμματίζουν κάθε τόσο να συνοδεύσουν τα παιδιά στους ζωολογικούς κήπους και στα δελφινάρια (1, 2). Όμως, ποιος είναι πρόθυμος να αναζητήσει την πραγματικότητα μέσα από τους αριθμούς; Πόσα είδη ζώων φιλοξενούνται στον ζωολογικό κήπο - προορισμό της εκάστοτε προγραμματισμένης επίσκεψης; Πώς βρέθηκαν στον συγκεκριμένο ζωολογικό κήπο (ένα προς ένα) τα είδη αυτά, και πώς ελέγχεται η προέλευση και η διακίνησή τους; Πόσα από τα ζώα που φιλοξενούνται στον ζωολογικό κήπο συμπεριλαμβάνονται στη λίστα των απειλουμένων ειδών; Πόσες γεννήσεις και πόσοι θάνατοι σημειώθηκαν τα πέντε τελευταία χρόνια; Ποιες ήταν οι αιτίες θανάτου; Ποια είναι η μέση ηλικία του φιλοξενούμενου πληθυσμού; Πού πάνε τα ζώα όταν αρρωστήσουν ή όταν γεράσουν και δεν αποτελούν πλέον ευχάριστο θέαμα για το κοινό; Πόσα άτομα από τα είδη που συμπεριλαμβάνονται στη λίστα των απειλουμένων ειδών γεννήθηκαν στο ζωολογικό κήπο τα τελευταία πέντε χρόνια; Πόσο τοις εκατό των ετησίων εσόδων του ζωολογικού κήπου δαπανάται για το σκοπό της προστασίας φυσικών βιοτόπων; Πόσοι εκπρόσωποι απειλουμένων ειδών που γεννήθηκαν στο ζωολογικό κήπο επανεντάχθηκαν στον φυσικό τους βιότοπο τα τελευταία πέντε χρόνια;

Οι πληγές που απειλούν σήμερα την άγρια ζωή είναι πολλές και μεγάλες, και ανάμεσα σ' αυτές ξεχωρίζουν το παράνομο εμπόριο και η δραματική έλλειψη καταφυγίων. Υγιείς πληθυσμοί αγρίων ζώων "ξεσπιτώνονται" και εξοντώνονται από τις διάφορες ανθρώπινες δραστηριότητες, ενώ ζώα τραυματισμένα, άρρωστα, ορφανά και πρώην αιχμάλωτα που δεν μπορούν να επανενταχθούν, έχουν απελπιστικά μεγάλη ανάγκη περίθαλψης σε κάποιο προσωρινό ή μόνιμο καταφύγιο. Βεβαίως οι ζωολογικοί κήποι, στη μορφή που υπάρχουν σήμερα, δεν είναι δυνατόν να καταργηθούν από τη μια μέρα στην άλλη, όμως η απόλυτη διαφάνεια των συγκεκριμένων επιχειρήσεων, καθώς επίσης και η σταδιακή μετατροπή τους από συλλεκτικά εκθετήρια σε λειτουργικά καταφύγια, είναι αυτό που ζητούν ομόφωνα πολλές περιβαλλοντικές και φιλοζωικές οργανώσεις από ολόκληρο τον κόσμο. Γιατί οι πληγές έχουν ανάγκη από βαθειά αιτιολογική θεραπεία, και όχι από επιφανειακή κάλυψη με επιδεσμικό υλικό εφησυχασμού.

Η διαφορά ανάμεσα σε ένα αληθινό καταφύγιο και σε έναν ζωολογικό κήπο, ενυδρείο, ή δελφινάριο είναι τεράστια. Τα καταφύγια άγριας ζωής δημιουργούνται και λειτουργούν με μοναδικό σκοπό να προσφέρουν βοήθεια σε ζώα τραυματισμένα, άρρωστα ή παραμελημένα. Στους χώρους αυτούς, τον πρώτο λόγο έχει η ευζωία των ζώων και όχι η δημόσια έκθεσή τους με σκοπό τη διασκέδαση του κοινού. Τα αληθινά καταφύγια δεν επιδιώκουν να αποκτήσουν άγρια ζώα αποσπασμένα από το φυσικό τους περιβάλλον, ούτε να διαιωνίσουν την αιχμαλωσία τους με προγραμματισμένη ή τυχαία αναπαραγωγή. Τα αληθινά καταφύγια δημιουργούνται και λειτουργούν με μοναδικό σκοπό να προσφέρουν ασυλία και φροντίδα σε άτομα που έχουν βρεθεί σε δύσκολη θέση ή έχουν υποφέρει στα χέρια των ανθρώπων. Στα αληθινά καταφύγια, τα άγρια ζώα δεν αγοράζονται, δεν ανταλλάσσονται, δεν νοικιάζονται, δεν δανείζονται και δεν αποτελούν στατικά εκθέματα για το κοινό. Και η εκπαίδευση που προσφέρεται στους υποστηρικτές τους γίνεται μέσα από την συμμετοχή στη δυναμική συμπονετική, ηθική και υπεύθυνη επανορθωτική διαδικασία, που στα Αγγλικά αποδίδεται συνοπτικά με τα τρία R: Rescue, Rehabilitate, +-Release, που σημαίνει Διάσωση, Αποκατάσταση (Επανόρθωση), και - όπου αυτό είναι δυνατόν - Απελευθέρωση.

Τα κατοικίδια ζώα (ανάμεσα στα οποία συγκαταλέγονται και τα ζώα συντροφιάς) προέκυψαν μετά από αιώνες ανθρωπίνων παρεμβάσεων στην άγρια ζωή, και η προστασία τους μπορεί να πραγματοποιηθεί με τρόπο εντελώς διαφορετικό από εκείνον με τον οποίο πραγματοποιείται η προστασία των αγρίων ζώων. Έτσι λοιπόν, η διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στην έννοια της προστασίας και στην έννοια της αιχμαλωσίας, καθώς επίσης η διαφορά της έννοιας της απελευθέρωσης από εκείνην της εγκατάλειψης, μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο μέσα από την ορθή επιστημονική γνώση, ενώ παράλληλα αποτελεί ζήτημα ανθρώπινης ευθύνης και ηθικής (βλέπε domestication, taming, captivity, wildness). Τα παιδιά (όπως και πολλοί ενήλικες που δε διαθέτουν εξειδικευμένες γνώσεις), αυτές τις έννοιες (που θα έπρεπε να διδάσκονται στα σχολεία) δεν τις κατανοούν χωρίς την κατάλληλη ενημέρωση και επεξήγηση, και ούτε πρόκειται να τις κατανοήσουν στους ζωολογικούς κήπους, ώστε να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι και καλύτεροι συνάνθρωποι - το αντίθετο μάλιστα. Το λιοντάρι ή το δελφίνι δεν μπορεί να γίνει "pet" μόνο και μόνο επειδή (αυτό ή και οι γονείς του) γεννήθηκε στην αιχμαλωσία, αλλά παραμένει άγριο ζώο που υποφέρει εξ ίσου με αυτό που αιχμαλωτίστηκε από τη στέππα ή από τη θάλασσα. Η εξημέρωση είναι μια εξελικτική διαδικασία αιώνων που δεν μπορεί να γίνει μέσα σε δύο ή τρεις ή ακόμα και πέντε γενιές. Κάποιος πρέπει να εξηγήσει στα παιδιά ότι τα άγρια ζώα δεν μπορούν να γίνουν ούτε ζώα συντροφιάς (pets), ούτε "αδέσποτα" (strays), γίνονται όμως πρόσφυγες, αν εμείς καταστρέψουμε το "σπίτι" τους, και "θλιβερές συλλογές αιχμαλώτων", αν τα φυλακίσουμε για να τα κρατήσουμε κοντά μας, σε αντίθεση με τα κατοικίδια, τα οποία δεν μπορούν να ζήσουν μακριά από τους ανθρώπους, αν εγκαταλειφθούν. Και οι περισσότεροι ζωολογικοί κήποι όχι μόνο δεν το κάνουν αυτό, αλλά πολύ συχνά, καλλιεργούν τη σύγχυση ανάμεσα σε αυτές τις λεπτές αλλά τόσο σημαντικές διαφορές, επιδιώκοντας να ικανοποιήσουν την ανάγκη των επισκεπτών τους για όσο το δυνατόν στενότερη επαφή με τα ζώα τα οποία φιλοξενούν (petting zoos, φωτο1 και φωτο2 από τον ζωολογικό κήπο Bandon, Oregon, ΗΠΑ -- φωτο3 από το Αττικό Ζωολογικό Πάρκο).

Οι ζωολογικοί κήποι και τα δελφινάρια, στη μορφή που έχει σήμερα επικρατήσει και εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις, ακόμα και όταν περιστασιακά συνεισφέρουν σε μεμονωμένες περιπτώσεις περίθαλψης και αποκατάστασης, δεν παύουν να είναι επιχειρήσεις που επιζητούν το κέρδος, και τα παιδιά, με την έμφυτη αγάπη τους για τα ζώα, αποτελούν για αυτούς τον ευκολότερο στόχο, γι’ αυτό επιδιώκουν να έχουν καλές σχέσεις με τους εκπαιδευτικούς. Όμως οι εκπαιδευτικοί ασκούν ένα λειτούργημα που στοχεύει στη διδασκαλία όχι μόνο της γνώσης, αλλά και της αγάπης για την ελευθερία και του σεβασμού προς τη ζωή, κάτι που δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσα από την επίσκεψη στα παντός είδους εκθετήρια - φυλακές, αλλά μέσα από την ορθή ενημέρωση σχετικά με τα άγρια ζώα και το φυσικό τους περιβάλλον. Γιατί η φύση έχει ανάγκη από αληθινά καταφύγια άγριας ζωής, και η Παιδεία από καταφύγια σωστής πληροφόρησης, αδιάβλητης κριτικής σκέψης και ηθικής.

με την ελπίδα για "ευήκοα ώτα",
με όλη μας την αγάπη για τη ζωή, για τη φύση, για τα ζώα και τα παιδιά,
με την προσδοκία ενός καλύτερου κόσμου
και με απεριόριστη εκτίμηση για το λειτούργημα που επιτελείτε,
Email επικοινωνίας freedolphinsgr@gmail.com
Επιλεκτικές αναφορές – Βιβλιογραφία: στον σύνδεσμο http://filikaki-blog.blogspot.gr/2013/10/blog-post_24.html


ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑΣ ΤΩΝ ΚΗΤΩΔΩΝ (Π.Κ.Α.Κ.)



Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου 2013

Συλλογή υπογραφών για την απαγόρευση των δελφινάριων στην Ελλάδα

Υπογράφουμε για την απαγόρευση των δελφινάριων στην Ελλάδα


Αξιότιμε κύριε Τσαυτάρη, Αξιότιμε κύριε Μανιάτη,

Η απαγόρευση των παραστάσεων με ζώα με τον Νόμο 4039/2012 (άρθρα 12 και 13) στη χώρα μας, έδειξε ότι η πολιτεία έλαβε επιτέλους υπόψη της τις ανησυχίες της κοινής γνώμης και το αυξανόμενο ενδιαφέρον της για την καλή μεταχείριση των ζώων, και ότι καταδικάζει την ταπείνωση και τη βάναυση μεταχείρισή τους σε παραστάσεις. Η απαγόρευση αυτή χαιρετίστηκε από ολόκληρο τον κόσμο, και συνέβαλε στην αναβάθμιση της εικόνας της χώρας μας προς το εξωτερικό. Με έκπληξη όμως, διαπιστώνουμε ότι τώρα, στο υπό ψήφιση σχέδιο νόμου που έχει τίτλο: «Διοικητικά μέτρα, διαδικασίες και κυρώσεις στους τομείς των τροφίμων, των ζωοτροφών και της υγείας και προστασίας των ζώων και λοιπές διατάξεις και αρμοδιότητες του ΥΠΑΑΤ»(άρθρο 13, σελ. 96), προτείνεται μια εξαίρεση, σύμφωνα με την οποία οι παραστάσεις με ζώα θα επιτρέπονται και πάλι στις εγκαταστάσεις των ζωολογικών κήπων. Έτσι λοιπόν, μέσα σε ένα ζωολογικό κήπο, άγρια ζώα όπως λιοντάρια, τίγρεις, δελφίνια, αρκούδες κ.λπ, όχι μόνο θα μπορούν νομίμως πλέον να συμμετέχουν σε παραστάσεις, αλλά οι παραστάσεις θα χαρακτηρίζονται επιπλέον ως «εκπαιδευτικές» ή «προγράμματα ευαισθητοποίησης».

Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως εκπαιδευτική αξία στις παραστάσεις με ζώα, ενώ ολόκληρος ο πολιτισμένος κόσμος καταδικάζει τέτοιου είδους θεάματα. Επιπροσθέτως, όπως αποδεικνύει τριετής έρευνα για τους ζωολογικούς κήπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που διενήργησε η Born Free Foundation και το Πανευρωπαϊκό Δίκτυο Οργανώσεων για τον Τερματισμό της Αιχμαλωσίας των Άγριων Ζώων (ENDCAP) σε συνεργασία με τον ΑΡΚΤΟΥΡΟ, οι ζωολογικοί κήποι δεν κατορθώνουν να διασφαλίσουν ένα βιώσιμο περιβάλλον για τα άγρια ζώα που φιλοξενούν, ενώ τόσο η νομοθεσία όσο και η εφαρμογή της είναι εξαιρετικά ανεπαρκής. Αυτό έχει σαν αποτέλεσµα να λειτουργούν και στην Ελλάδα χώροι οι οποίοι φιλοξενούν άγρια ζώα για επίδειξη στο κοινό, χωρίς να διαθέτουν τις απαραίτητες άδειες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το δελφινάριο του Αττικού Ζωολογικού Πάρκου με το τόσο επιβαρυμένο ιστορικό, για το οποίο οι νόμοι δεν εφαρμόσθηκαν ποτέ, ούτε μετά από την διαπίστωση της έλλειψης σχετικών αδειών και της σωρείας παραβάσεων κατά την εισαγωγή των ζώων, ούτε μετά από τις σχετικές αποφάσεις για την κατάσχεση των δελφινιών, ούτε ακόμα και όταν ο Νόμος 4039/12 τέθηκε σε ισχύ.

Ειδικότερα τα δελφίνια, όπως όλα τα κητώδη, είναι ζώα ιδιαιτέρως χαρισματικά, και αναγνωρίζονται από τους ειδικούς επιστήμονες ως οντότητες εξαιρετικά εξελιγμένες. Νέες μελέτες αναδεικνύουν όλο και περισσότερες ομοιότητες μεταξύ ανθρώπων και κητωδών, ενώ παράλληλα επιστήμονες παγκοσμίου κύρους συμφωνούν ότι τα κητώδη πρέπει να αναγνωριστούν ως «μη ανθρώπινα πρόσωπα», και εργάζονται για να κατοχυρωθούν δια νόμου τα δικαιώματά τους. Θεωρούν δε ηθικά απαράδεκτο τον εγκλεισμό τους σε δελφινάρια, την παρουσιάσή τους υπό μορφήν εκθέματος στο κοινό, και τη χρησιμοποίησή τους σε παραστάσεις με ή χωρίς το πρόσχημα της εκπαίδευσης. Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση τριών μεγάλων οργανώσεων, τα δελφινάρια της ΕΕ αποτυγχάνουν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 1999/22/ΕΚ για τους ζωολογικούς κήπους. Στην εν λόγω έκθεση, επισημαίνεται ότι η ευζωϊα των κητωδών στην αιχμαλωσία είναι εκ των πραγμάτων εξαιρετικά προβληματική έως αδύνατη, ενώ η κακοποίηση αναπόφευκτη, τόσο για τα δελφίνια που έχουν αιχμαλωτιστεί από τη θάλασσα, όσο και γι’ αυτά που έχουν γεννηθεί στις δεξαμενές των δελφιναρίων. Επίσης, έχει γίνει πλέον γνωστό ότι, στην αιχμαλωσία, τα δελφίνια παρουσιάζουν διάφορες σωματικές και ψυχοδιανοητικές διαταραχές που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν χωρίς φάρμακα (1, 2) - αντιβιοτικά, αντιόξινα, αγχολυτικά, κλπ - όχι μόνον στα δελφινάρια της Ασίας αλλά ακόμα και σε εκείνα της Ευρώπης και της Αμερικής.

Τα τελευταία επιστημονικά δεδομένα καθώς επίσης και η έγκυρη πληροφόρηση έχουν ως αποτέλεσμα να αυξάνεται συνεχώς η αντίθεση (1) του κόσμου προς την εκμετάλλευση και την αιχμαλωσία των δελφινιών, και τα δελφινάρια να κλείνουν το ένα μετά το άλλο. Δεκατρία κράτη - μέλη της ΕΕ (Αυστρία, Κύπρος, Τσεχική Δημοκρατία, Εσθονία, Ουγγαρία, Λετονία, Λουξεμβούργο, Πολωνία, Δημοκρατία της Ιρλανδίας, Ρουμανία, Σλοβακία, Σλοβενία και Ηνωμένο Βασίλειο) δενέχουν δελφινάρια. Πολλές χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο, όπως η Κροατία, η Κύπρος, και ηΣλοβενία, έχουν προχωρήσει ή προχωρούν σε νομοθετικές ρυθμίσεις για την απαγόρευση της λειτουργίας των δελφιναρίων, ενώ η απαγόρευση της αιχμαλωσίας των κητωδών θεσμοθετήθηκε προσφάτως και στην Ινδία. Στην Ελβετία, το τελευταίο δελφινάριο έδωσε την τελευταία του παράσταση για το κοινό, στις 20 Οκτωβρίου του 2013 και, έκτοτε, έκλεισε οριστικά, ενώ οι εισαγωγές νέων αιχμάλωτων δελφινιών στη χώρα αυτή έχουν ήδη απαγορευτεί. Στην Αμερικανική Μιννεσότα, ο ζωολογικός κήπος, μετά από 34 χρόνια, αποφάσισε να μη συνεχίσει τη λειτουργία δελφιναρίου στο χώρο του. Τα δελφινάρια στην Τουρκία βάλλονται συνεχώς από τις αντιδράσεις ενημερωμένων πολιτών, στη Γερμανία, οι 7 από τις 9 εγκαταστάσεις με αιχμάλωτα δελφίνια αναγκάστηκαν να σταματήσουν για πάντα τη λειτουργία τους, το δελφινάριοΡίμινι της Ιταλίας έκλεισε επίσης, κ.ο.κ.

Για όλους αυτούς τους λόγους, και σταθμίζοντας την ανάγκη και το δικαίωμα να ζούμε σε μια δίκαιη κοινωνία που προωθεί την σωστή ενημέρωση, την υπευθυνότητα και την περιβαλλοντική συνείδηση των μελών της, αιτούμεθα τα εξής:

1) Την απαγόρευση διατήρησης κητωδών σε αιχμαλωσία στην Ελλάδα και

2) τη διαγραφή ολόκληρης της πρότασης εξαίρεσης: «Εξαιρούνται επίσης, οι νομίμως λειτουργούντες ζωολογικοί κήποι, στις εγκαταστάσεις των οποίων διεξάγονται εκπαιδευτικές παραστάσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα ευαισθητοποίησης» από το άρθρο 13, του Ν. 4039/2012, ούτως ώστε το άρθρο 12 του ιδίου Νόμου να συνεχίσει να απαγορεύει ρητώς ΚΑΘΕ παράσταση με ζώα στην Ελλάδα και ΣΕ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΧΩΡΟ, όπως όταν αρχικά διατυπώθηκε.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Target: 
Hellenic Ministry of Rural Development and Food,
Ministry of Environment, Energy and Climate Change

Minister of Rural Development and Food - Athanasios Tsaftaris - minister-mailbox@hq.minagric.gr
Minister of Environment, Energy and Climate Change - Ioannis Maniatis -secmin@prv.ypeka.gr

To: minister-mailbox@hq.minagric.gr, secmin@prv.ypeka.gr
Subject: Ban Cetacean Captivity in Greece

Dear Minister Tsaftaris, Dear Minister Maniatis

In 2012, the Greek Government banned the use of all animals in circuses following a campaign by many animal protection groups and Animal Rights activists.

We are dismayed to learn that now the Greek Government is considering to exclude the zoos from the law that prohibits animal performances on the grounds that it is educational. The conservation and education claim made by zoos is merely a veiled attempt to justify the exploitation of animals for profit. Using animals in performances is an outdated, unnecessary, and cruel practice. It is important to ask just what children (and adults) learn watching majestic animals, captive, and forced to perform unnatural acts. Animal performances teach people to exploit animals, not to respect them. No research has shown that individuals attending animal performances are particularly interested in the population status of a species or what steps are being taken to ensure its survival in the wild.

We urge you to take this opportunity to show the world that Greece truly cares about animals and to keep the ban on all animal performances. We also urge you to stop the illegal dolphin shows at Attica Zoological Park and to ban cetacean captivity as other countries have done. Audiences seeing these dolphins perform unnatural behaviors that would not occur in the wild are not educated at all, but mis-educated.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

Αν θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί μας θα μας βρείτε εδώ:
animalsplace@gmail.com