ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΙ - ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΕΙΔΟΣ ΒΑΣΑΝΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Η οργάνωση Animal Recovery Mission Investigations - ARM Investigations η οποία διεξάγει έρευνες με σκοπό να αποκαλύψει και να εξαλείψει τη βία προς τα ζώα, κατέγραψε σε βίντεο ακραία κακοποίηση ζώων σε οικογενειακή φάρμα στην Αμερική. Οι εικόνες είναι σκληρές αλλά αποκαλυπτικές για τον τρόπο με τον οποίο οι κτηνοτρόφοι μεταχειρίζονται τα ζώα τους. Η σφαγή γίνεται χωρίς αναισθητοποίηση ενώ στο βίντεο φαίνεται ότι ο κτηνοτρόφος-βασανιστής σέρνει το ζώο με τσιγκέλι και το βυθίζει σε ζεματιστό νερό, ενώ είναι ακόμη ζωντανό. Φυσικά η περίπτωση αυτή δεν είναι μεμονωμένη. Παρόμοια κακοποίηση είχε αποκαλυφθεί το 2012 ενώ υπάρχουν πολλές μαρτυρίες ίδια σκληρής μεταχείρισης των ζώων και από μικρούς κτηνοτρόφους στην Ελλάδα.

Αυτό που πρέπει να κατανοήσει ο κόσμος είναι ότι οι κτηνοτρόφοι είναι ένα ακόμη είδος εκμεταλλευτών και βασανιστών ζώων και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζονται.

Ο μοναδικός τρόπος για να μην συμβάλλουμε στην κακοποίηση και τη σφαγή των ζώων είναι να μην καταναλώνουμε κρέας και ζωϊκά προϊόντα.

Παρακαλούμε μοιραστείτε το βίντεο (σκληρές εικόνες).

Operation Gaff Hook 1 from ARM Investigations on Vimeo.

Μία νέα επιχείρηση κακοποίησης ζώων αναπτύσσεται σε όλο τον κόσμο

Αν κάποιος σκέφτεται ότι η κατανάλωση κρέατος από ζώα ελευθέρας βοσκής είναι μία ηθικά αποδεκτή εναλλακτική λύση έναντι της βιομηχανοποιημένης κτηνοτροφίας, πρέπει να δει το νέο βίντεο από μία μυστική έρευνα σε δύο αγροκτήματα στη Φλόριντα. Η έρευνα αυτή οδήγησε την Animal Legal Defense Fund (ALDF) να καταθέσει αγωγή στο 13ο Περιφερειακό Δικαστήριο της Φλόριντα στις 4 Δεκέμβρη του 2012, κατά των δύο εκτροφείων για ποινικές παραβιάσεις. http://aldf.org/article.php?id=2237

 

 

Η εκτεταμένη έρευνα της ALDF αποκαλύπτει σοκαριστική κακοποίηση των ζώων κατά τη διάρκεια της σφαγής τους στις ‘πίσω αυλές’ των αγροκτημάτων. Τα ζώα βασανίζονται, ξυλοφορτώνονται, και λιμοκτονούν. Επίσης παιδιά είναι παρόντα κατά τον σφαγιασμό των ζώων. Σε μία περίπτωση, οι κατηγορούμενοι μαχαιρώνουν έναν χοίρο και τον σέρνουν με ένα τσιγκέλι, ενώ αυτός είναι ακόμη ζωντανός και παλεύει. Σε μία άλλη περίπτωση, οι σφαγείς κατακρεουργούν έναν ζωντανό τράγο. Αφού τον μαχαιρώνουν, του ανοίγουν με ένα μαχαίρι τρύπες στα πίσω πόδια έτσι ώστε να μπορεί να κρεμαστεί από τα τσιγκέλια, κόβουν τα νεύρα στο λαιμό του και τον χτυπούν με έναν μπαλτά ενώ είναι ακόμη ζωντανός.

 

Η τρομακτική αυτή κακοποίηση που καταγράφεται από τον ερευνητή δεν αποτελεί εξαίρεση. Μία νέα επιχείρηση κακοποίησης ζώων αναπτύσσεται σε όλο τον κόσμο στο όνομα της διατροφικής αυτονομίας, της αειφορίας, της ασφάλειας των τροφίμων και όλων των σχετικών. Για την ώρα, το μέλλον για τα ζώα σε έναν πλανήτη που έχουν καταλάβει οι άνθρωποι είναι εντελώς δυσοίωνο. Και είναι κακό το ότι η βιολογική ή η οικιακή εκτροφή ζώων επωφελείται από το "Πράσινο / Τοπικό" κίνημα για να ικανοποιήσει την επιθυμία μας να κυριαρχήσουμε και να υποδουλώσουμε τα ζώα και να τα βασανίσουμε μέχρι θανάτου.

 

Και η αρωγή από μεγάλες οργανώσεις για την ‘’προστασία’’ των ζώων συμβάλλει στη δυσοίωνη αυτή προοπτική. Οι ομάδες αυτές προσφέρουν βοήθεια σε ένα σύστημα εκμετάλλευσης ζώων χρησιμοποιώντας την ίδια γλώσσα που όλοι οι εκμεταλλευτές ζώων και οι κυβερνητικοί οργανισμοί χρησιμοποιούν για να προωθήσουν και να αποκρύψουν τις δραστηριότητές τους αντί να προωθούν την ανάπτυξη μίας αειφόρου φυτικής παραγωγής.

 

Σύμφωνα με την Erika Abrams, συνιδρύτρια της Animal Aid στην Ινδία, “Αντί της προώθησης του μοντέλου της οικογενειακής φάρμας, η οποία μόνο διασπά την αγριότητα της βιομηχανοποιημένης κτηνοτροφίας σε μικρότερες μονάδες, οι οργανώσεις προστασίας των ζώων θα πρέπει να λάβουν μια θετική προσέγγιση περιορίζοντας τα επιχειρήματά τους στο να εξηγήσουν τη σκληρότητα που υφίστανται τα ζώα, την περιβαλλοντική καταστροφή που προέρχεται από την αφύσικη αναπαραγωγή ζώων, τους κινδύνους για την ανάπτυξη νόσων από τη διατήρηση μεγάλου αριθμού ζώων σε συνθήκες εντατικές εκτροφής και να εξηγήσουν τις αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία των ανθρώπων από την κατανάλωση κρέατος και ζωικών προϊόντων. "

 

Με τον ανθρώπινο πληθυσμό να αναμένεται να αυξηθεί σε 9 δισεκατομμύρια έως το 2050, ποιος μπορεί να σκεφτεί ότι τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια ζώα που καταναλώνονται από τον άνθρωπο κάθε χρόνο θα "εκτραφούν και θα σφαγούν ανώδυνα"; Ακόμη και όταν υπήρχαν λιγότερο από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι, τα ζώα μεταχειρίζονταν με τρομακτικά βάρβαρο τρόπο.

 

Για να πάρετε μια ιδέα για το πώς τα κοτόπουλα και άλλα εκτρεφόμενα ζώα μεταχειρίζονται και σφάζονται στα παραδοσιακή Ρωσικά χωριά, διαβάστε τη συλλογή ιστοριών του Isaac Bashevis Singer, ξεκινώντας με «Τον Σφαγέα», στην οποία ένας σφαγέας τελετουργικών σφαγών που αναγκάζεται να αναλάβει αυτή τη δουλειά θεωρείται παράφρων από τους κατοίκους του χωριού για την ευαισθησία του προς στα ζώα και στο τέλος τρελαίνεται. – Ο Singer περιγράφει από τη δική του παιδική ηλικία, πως οι νοικοκυρές ξεπουπούλιαζαν τα κοτόπουλα, ενώ ήταν ακόμα ζωντανά και αιμορραγούσαν. Όλες οι ωμότητες της σύγχρονης κτηνοτροφίας, συμπεριλαμβανομένου του βιασμού των γαλοπούλων, των αγελάδων και των κατσικών από τους κτηνοτρόφους (όπως έλεγαν παλιά «η πρώτη φιλενάδα ενός κτηνοτρόφου είναι ένα μουλάρι»), έχουν τις ρίζες τους σε παραδοσιακές γεωργικές πρακτικές και νοοτροπίες.

 

Δεν υπάρχει Χρυσή Εποχή στην εκτροφή ζώων στην οποία μπορούμε να προσβλέπουμε και να ελπίζουμε ότι θα επιστρέψει. Πώς μπορεί οποιοσδήποτε υπέρμαχος των ζώων να κάνει λιγότερα για τα ζώα από το να προωθεί τη φυτική διατροφή;

Πηγή

Νέα έρευνα για την εκτροφή κοτόπουλων

Μία έρευνα σε έναν από τους μεγαλύτερους παραγωγούς κρέατος κοτόπουλου της Αυστραλίας που προμηθεύει μεγάλα καταστήματα λιανικής πώλησης, αποκαλύπτει συγκλονιστική κακοποίηση ζώων σε καθημερινή βάση. Κάθε χρόνο στην Αυστραλία 488 εκατομμύρια κοτόπουλα ζουν μία σύντομη και αναμφισβήτητα σκληρή ζωή μέσα στις εργοστασιακές μονάδες. Το video δείχνει μωρά πουλιά που πάσχουν από καρδιακή νόσο, χωλότητα, υποφέρουν από δίψα και πείνα, ενώ ποδοπατά το ένα το άλλο, στριμωγμένα μέσα σε ένα υπόστεγο με πάνω από 40.000 πουλιά.
Ανησυχώντας για το αυξανόμενο ενδιαφέρον σχετικά με την καλή διαβίωση των ζώων, οι μεγαλύτεροι παραγωγοί κοτόπουλου Αυστραλίας προσπαθούν να παραπλανήσουν τον καταναλωτή με όρους που δημιουργούν σύγχυση όπως «χωρίς κλουβιά» και «ελεύθερα να κινηθούν» - παρά το γεγονός ότι κλουβιά δεν χρησιμοποιούνται ποτέ στις εγκαταστάσεις πάχυνσης. Η πραγματικότητα είναι ότι το κρέας κοτόπουλου που προέρχεται από όλες τις μεγάλες εταιρείες, εκτρέφονται σε εργοστασιακές φάρμες.
Πηγή
Ο μόνος τρόπος για να βοηθήσουμε πραγματικά τα ζώα είναι ΕΝΑΣ!
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΟΥΜΕ!

Temple Grandin – Η σχεδιάστρια του θανάτου

Η Temple Grandin, είναι γνωστή για την εργασία της στον αυτισμό και το σχεδιασμό εγκαταστάσεων «ανθρωπιστικής» μεταχείρισης βοοειδών.

Αγαπητή σε πολλούς, η Grandin, η οποία είναι αυτιστική, ήταν ένας από τους πρώτους ανθρώπους που μίλησαν ανοικτά στο κοινό για την κατάστασή της και το στίγμα που συχνά συνδέεται με τον αυτισμό.
Εκτός του ότι είναι μια από τις πρώτες γυναίκες που βρέθηκαν στη σκηνή της βιομηχανίας βοείου κρέατος, όπου δεν τη δέχτηκαν καθόλου θερμά, είναι επίσης ευρέως γνωστή για τις διαλέξεις της και τα βιβλία της, συμπεριλαμβανομένου του ‘Animals Make Us Human: Creating the Best Life for Animals’.

Grandin, η οποία διαθέτει διδακτορικό δίπλωμα και είναι Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στη Συμπεριφορά των Ζώων (Animal Behavior)στο Colorado State University, αποδίδει στον αυτισμό την επιτυχία της.
Ισχυρίζεται ότι η υπερευαισθησία και η μοναδική διορατικότητά της, είναι αυτά που την έκαναν να συντονίζεται με τις αισθήσεις των ζώων και πως χρησιμοποιεί την ικανότητά της αυτή στη γεωργική μηχανική, για να δημιουργήσει «ανθρωπιστικές» εγκαταστάσεις σφαγής.

Ενώ έχει σίγουρα ξεπεράσει ορισμένα τεράστια εμπόδια, έχει επίσης προκαλέσει κάποιες κριτικές που δεν την βλέπουν καθόλου ως ηρωίδα για τα ζώα. Πράγματι, κάτι δεν πάει καλά.

Στο βιβλίο της, Τα Ζώα Μας Κάνουν Ανθρώπους (Animals Make Us Human), η Grandin αναφέρει: «Θυμάμαι έντονα την επόμενη ημέρα, όταν είχα εγκαταστήσει τον πρώτο κεντρικό διάδρομο μεταφοράς σε μονάδα στη Νεμπράσκα, όταν στεκόμουν σε μια εναέρια πασαρέλα, με θέα τεράστια κοπάδια βοοειδών σε μαντριά κάτω από εμένα. Όλα αυτά τα ζώα πήγαιναν προς το θάνατό τους, με ένα σύστημα που είχα εγώ σχεδιάσει. Άρχισα να κλαίω και τότε μια σκέψη ήρθε στο μυαλό μου. Κανένα από τα ζώα που ήταν σε αυτό το σφαγείο δε θα είχαν γεννηθεί, αν δεν είχαν εκτραφεί από τους ανθρώπους. Δε θα είχαν ζήσει ποτέ, τίποτε απ’ όλα αυτά.»

Ο Jeffrey Masson, συγγραφέας του When Elephants Weep, γράφει για το έργο της Grandin στο βιβλίο του: Η Temple Grandin Μου Προκαλεί Δάκρυα (από Απογοήτευση) - Temple Grandin Brings Me to Tears (of Frustration). «Είναι ότι, "δεν μπορεί ποτέ να κάνει το επόμενο βήμα και να αμφισβητήσει αυτό που κάνει. Η διορατικότητά της "φαίνεται να έχει καθησυχάσει τη συνείδηση της για πάντα’’! Μία στιγμή πραγματικής ενόρασης, όταν έκλαψε, καταπνίχτηκε γρήγορα από ένα χαζό κλισέ.»

Η Dr Grandin δεν κάνει ποτέ την κρίσιμη ερώτηση στο θέμα: «Είναι σωστό να το κάνουμε αυτό τελικά;»

Φαίνεται περίεργο το γεγονός ότι κάποιος θα μπορούσε να γίνει ένας εξέχων ειδικός σε θέματα ηθικής, χωρίς να είναι σε θέση να κάνει αυτή την ερώτηση.
Φαίνεται επίσης περίεργο το γεγονός ότι κάποιος που αγαπάει τα ζώα και αισθάνεται ότι μπορεί να συντονιστεί με τη σκέψη των ζώων, δεν προσπαθεί να τα βοηθήσει να ζήσουν, αλλά εντελώς ειρωνικά σχεδιάζει το θάνατό τους για τα προς το ζην. Οι αγελάδες, οι χοίροι και τα κοτόπουλα που έρχονται αντιμέτωπα με το θάνατό τους στο σφαγείο, δεν θέλουν να πεθάνουν όπως ακριβώς δε θέλουμε και εμείς. Και το πιθανότερο είναι ότι δεν θέλουν να ζήσουν ούτε την "καλή" ζωή σε ένα «ανθρωπιστικό» εκτροφείο.

Μήπως τελικά χρησιμοποιείται η Grandin ως πιόνι, για να καθησυχάσει την ενοχή των καταναλωτών πάνω σε κάτι που οδεύει γρήγορα προς το προσκήνιο της ηθικής αμφισβήτησης;

Μήπως τελικά οι άνθρωποι χρησιμοποιούν οξύμωρους όρους όπως "ανθρωπιστική σφαγή"(humane slaughter), "συμπονετικός σαρκοφάγος"(compassionate carnivore) και "ηθικός κρεοφάγος"(ethical meat eater) για να καθησυχάσουν τη συνείδησή τους και να καταπνίξουν το ταχύτερο τα δάκρυα τους, όπως ακριβώς και η Grandin; Δεν είναι το ίδιο πράγμα για τους κρεατοφάγους που επικρίνουν τη χρήση συναισθηματικών χαρακτηρισμών όταν αναφερόμαστε στα δικαιώματα των ζώων και την ευημερία τους;

Πηγή

Τρώτε κρέας ελευθέρας ή βιολογικής εκτροφής με καθαρή συνείδηση; Ολοένα και περισσότερο φαίνεται ότι θα πρέπει να το ξανασκεφτείτε.

Αν είσαι επιθεωρητής σφαγείων και απαιτείς την αυστηρή εφαρμογή των κανόνων για ανθρωπιστική σφαγή, μπορεί και να σου συμβεί κανένα ατύχημα!

Η μία αποκάλυψη διαδέχεται την άλλη, αποδεικνύοντας ότι η ανθρωπιστική σφαγή είναι ένα κόλπο της βιομηχανίας κρέατος για να αγοράζουν κρέας οι καταναλωτές χωρίς ενοχές, πιστεύοντας ότι το ζώο έζησε μία ευτυχισμένη ζωή και θανατώθηκε ανώδυνα.
H Animal Aid σε μυστική έρευνα κατέγραψε σκηνές σε σφαγείο της επαρχίας Ντεβον στη Βρετανία. Ο ιδιοκτήτης του σφαγείου είναι ο Τομ Lang, και είναι περήφανος για το γεγονός ότι η επιχείρησή του είναι πιστοποιημένη από την Soil Association για «ανθρωπιστική σφαγή» ζώων βιολογικής εκτροφής.
Όμως, χάρη σε μια έρευνα, το πιστοποιητικό ακυρώθηκε τον περασμένο μήνα, όταν κάμερα κατέγραψε το προσωπικό του σφαγείου να συμπεριφέρεται πολύ σκληρά σε χοίρους και αιγοπρόβατα.
Βιντεοσκοπημένα στιγμιότυπα δείχνουν ότι οι εργαζόμενοι καταπατούν συστηματικά τόσο τους κανόνες της βιολογικής εκτροφής της Soil Association καθώς και της καλής μεταχείρισης των ζώων (κατά τη σφαγή και τη θανάτωση). Ανακαλύψανε χοίρους και πρόβατα να χτυπιούνται και ακόμη χειρότερα, οι σφαγείς να κόβουν τους λαιμούς των ζώων χωρίς πρώτα την κατάλληλη αναισθητοποίηση.
Και αυτό το συγκεκριμένο σφαγείο δεν επελέγη επειδή ήταν ένα από τα χειρότερα στη Βρετανία, αλλά επειδή υποτίθεται ήταν ένα από τα καλύτερα - πιστοποιημένο ως χρυσό πρότυπο από τη βιολογική βιομηχανία που παρέχει εγγυήσεις για τον τρόπο που τα ζώα εκτρέφονται και θανατώνονται .
Μέσα στο σφαγείο, οι εικόνες δείχνουν υπαλλήλους να χτυπούν τα ζώα, καθώς συγκεντρώνονται γύρω από τις εγκαταστάσεις της επιχείρησης. Καταγράφηκαν επίσης αρκετές περιπτώσεις ζώων όπου τους έσχιζαν τους λαιμούς, χωρίς να έχουν επαρκή αναισθητοποίηση.
Σε μια σκηνή, μια ομάδα τρομοκρατημένων χοίρων, συγκεντρώνονται σε ένα σημείο όπου χτυπιούνται και κλωτσιούνται από ένα υπάλληλο πριν την αναισθητοποίηση με τις ηλεκτρικές λαβίδες.
Ένας χοίρος προσπαθεί να ξεφύγει, τρέχοντας από δω και από κει και πανικόβλητος προσπαθεί να αναρριχηθεί στους τοίχους της μάντρας.
Ένα άνθρωπος με ξυρισμένο κεφάλι ξεχωρίζει για την κτηνωδία του. Χτυπάει με τα γόνατα, με γροθιές και κλωτσιές ένα γουρούνι, επίσης το χτυπάει με μία μεταλλική λαβίδα αναισθητοποίησης όχι λιγότερο από 20 φορές. Το ζώο ακούγεται να ουρλιάζει καθώς βροχή από χτυπήματα πέφτουν πάνω του.
Οι κανόνες για την «καλή» μεταχείριση των ζώων απαιτούν ότι ένα ζώο θα πρέπει να θανατωθεί μέσα σε 15 δευτερόλεπτα μετά την αναισθητοποίηση.
Αν υπάρχει κάποια καθυστέρηση, το ζώο θα αρχίσει να ανακτά τις αισθήσεις του. Είναι όμως αμέτρητες οι φορές που καταπατούνται αυτοί οι κανόνες. Ένα πρόβατο αναισθητοποιήθηκε και παρέμεινε κρεμασμένο τουλάχιστον 50 δευτερόλεπτα.
Το δύστυχο ζώο έμεινε να ταλαντεύεται από το πίσω πόδι, και φαίνεται ότι σταδιακά αρχίζει να κινείται και πάλι. Πρώτα, αρχίζει να κλωτσά με τα μπροστινά του πόδια ενώ γίνεται όλο και πιο πανικόβλητο πριν ο σφαγέας του κόψει το λαιμό.
Ο Jason Aldiss, πρόεδρος της Κτηνιατρικής Ένωσης Δημόσιας Υγείας, λέει: «Κάθε ζώο θα πρέπει να τρυπηθεί μέσα σε 15 δευτερόλεπτα. Μετά από αυτή τη χρονική περίοδο, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος ότι ένα ζώο θα αρχίσει να ανακτά τις αισθήσεις του."
Στην πραγματικότητα, ένα από τα πρόβατα έμεινε κρεμασμένο για περισσότερο από 50 δευτερόλεπτα.
Ο Stephen Wotton, ένας κτηνίατρος από το Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ που ειδικεύεται στην καλή μεταχείριση των ζώων κατά τη σφαγή, λέει ότι τέτοιες σκηνές είναι εντελώς απαράδεκτες.
«Μετά από 50 δευτερόλεπτα, το ζώο είναι πολύ πιθανό να έχει ανακτήσει τις αισθήσεις του."
Πολλές φορές στο video από το σφαγείο του Τομ Lang, βλέπουμε περιπτώσεις με πρόβατα που κλωτσούν στον αέρα, γεγονός που υποδηλώνει ότι ενώ τους έχουν κόψει το λαιμό και αιμορραγούν, αυτά έχουν ακόμη τις αισθήσεις τους.
Ο Wotton λέει: «Αν ένα ζώο αρχίσει να ανακτά τις αισθήσεις του, τότε θα πρέπει αμέσως εκ νέου να γίνει αναισθητοποίηση. Είναι ένα σημαντικό μέρος της διαδικασίας σφαγής και θα πρέπει να αποτελεί πάγια πρακτική σε κάθε σφαγείο».
Οι σοκαριστικές σκηνές στο βίντεο από το σφαγείο του Ντέβον, θα οδηγήσουν πολλούς ανθρώπους να αναρωτιούνται κατά πόσον η ίδια βαναυσότητα ασκείται στα σφαγεία παντού - για τα ζώα που εκτρέφονται με βιολογικό και μη βιολογικό τρόπο.

Οι επιθεωρητές είναι ανίκανοι να επιβάλουν το νόμο

Ένας επιθεωρητής που πρόσφατα εγκατέλειψε τη βιομηχανία κρέατος, είπε ότι πολύ συχνά είναι ανίκανοι να επιβάλουν το νόμο, ακόμη και αν δουν τις πιο συνήθεις παραβάσεις.
«Αν είσαι αυστηρός για την εφαρμογή των κανόνων οι σφαγείς γίνονται πολύ επιθετικοί. Σου λένε ωμά ότι, αν είσαι πάρα πολύ αυστηρός, απλά θα πέσει πάνω σου κάποιο φορτηγό ή θα σε ρίξουν σε καμία μηχανή και αυτό θα φανεί σαν ατύχημα. Δεν ήμουν διατεθειμένος να το διακινδυνέψω και εγκατέλειψα το χώρο. Πολλοί από τους συναδέλφους μου που έμειναν, κάνουν τα στραβά μάτια ».
Αυτό μπορεί να φαίνεται σαν ένας ακραίος ισχυρισμός, αλλά ακόμη και η Meat Hygiene Service παραδέχεται ότι το σφαγείο μπορεί συχνά να είναι ένα περιβάλλον σκληρής αντιπαράθεσης για τους επιθεωρητές του.
Το παράδειγμα του σφαγείου του Τομ Lang, το οποίο εγκρίθηκε από την Soil Association, δείχνει ότι ακόμη και το πολυπόθητο «βιολογικό» λογότυπο δεν μπορεί να αποτελέσει εγγύηση για ένα κρέας χωρίς σκληρότητα προς τα ζώα.
Αυτή η έρευνα αποτελεί μία ακόμη κλήση αφύπνισης για όλους τους καταναλωτές, οι οποίοι επιμένουν στην αγορά βιολογικού κρέατος - με σημαντική κιόλας επιβάρυνση – για να εξασφαλίσουν ότι το ζώο που τρώνε έχει μεταχειριστεί ανθρωπιστικά από τη «φάρμα μέχρι το πιάτο».
Ολοένα και περισσότερο, φαίνεται, ότι αυτό απλά δεν συμβαίνει.

Tom Lang Ltd: 5 min version from Animal Aid on Vimeo.

Undercover video from Tom Lang Ltd Abattoir from Animal Aid on Vimeo.

Πηγή

Περισσότερα εδώ.

Πόσο ‘happy’ μπορεί να είναι το φαγητό μας?

Το τελευταίο καιρό βλέπουμε οι επιχειρήσεις και τα media να προσπαθούν να προωθήσουν την ιδέα του «happy meat» δηλ την κατανάλωση ζωικών προϊόντων που προέρχονται από ζώα ελευθέρας βοσκής. Πριν λίγες μέρες διαβάσαμε σε άρθρο των ‘Times of London’ πως η συντάκτρια μετά από 25 χρόνια χορτοφαγίας, τώρα τρώει ξανά κρέας:
«Η απόφασή μου να επιστρέψω στο κρέας είναι μέρος μιας μεγαλύτερης αλλαγής στην κουλτούρα σχετικά με το φαγητό στη Μεγάλη Βρετανία. Έχουμε ξεφύγει από την προσέγγιση της παλαιάς σχολής «το κρέας είναι φόνος», και τώρα το κρέας καλής προέλευσης, φαίνεται υγιεινό και φυσικό.
Οι πρόσφατες εξελίξεις στη σήμανση των τροφίμων έχουν κάνει ευκολότερο το να καταλάβει κανείς από που προέρχεται το κρέας. Η ετικέτα αναφέρει, αν τα ζώα έχουν εκτραφεί κάτω από ακριβείς οδηγίες για την ευημερία τους. Οι ‘ένοχοι’ προηγούμενοι χορτοφάγοι καθησυχάζονται έτσι από τις ετικέτες ελευθέρας βοσκής (Freedom Food labels), οι οποίες εγγυώνται ότι τα ζώα έχουν εκτραφεί σύμφωνα με τους εγκεκριμένους όρους του RSPCA.»
Το άρθρο τελειώνει με ένα τμήμα που παρέχει οδηγίες, πώς να γίνεις πάλι σαρκοφάγος.

http://www.timesonline.co.uk/tol/life_and_style/food_and_drink/article5618321.ece

Εδώ ακριβώς οδηγεί το κίνημα ‘happy meat’. Και αυτό δεν περιορίζεται βεβαίως μόνο στη Μεγάλη Βρετανία. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι φιλοζωϊκές οργανώσεις προωθούν τις πρωτοβουλίες όπως η California’s Proposition 2, http://www.abolitionistapproach.com/?p=164, η οποία δεν θα κάνει τίποτα για να βοηθήσει τα ζώα αλλά θα καθησυχάσει ψευδώς τους ανθρώπους, ότι στα ζώα δίνεται «ανθρωπιστική» προστασία.
Η βασική προϋπόθεση από κάποιες οργανώσεις προστασίας των ζώων είναι, ότι είναι αποδεκτό για τους ανθρώπους να χρησιμοποιήσουν τα ζώα, εφ' όσον αντιμετωπίζονται «ανθρωπιστικά.» Εκείνοι που υποστηρίζουν αυτήν την θέση αποδέχονται ότι: η χρήση ζώων δεν πειράζει. Πειράζει μόνο ο τρόπος μεταχείρισής τους . Αυτή είναι μια θεμελιώδης διαφορά μεταξύ της προσέγγισης κάποιων μεγάλων οργανώσεων και εκείνων που απορρίπτουν κάθε χρήση ζώων και βλέπουν τη δημιουργική, μη βίαιη vegan εκπαίδευση ως βασική στρατηγική τους.

------------------------------------------------------------------------------------------------

Freedom Food Cruelty Exposed … Again

Αυτό το μήνα, το Hillside Animal Sanctuary πήρε ένα δημοσιογράφο του Channel 5 και επισκέφτηκε μία φάρμα 'Freedom Food' με γαλοπούλες στο Norfolk. Μαγνητοσκόπησαν πολλά αιμόφυρτα, τυφλωμένα, πληγωμένα ζώα. Πολλά ζώα που πέθαιναν. Η κατάσταση ήταν τόσο σοκαριστική, που το RSPCA - που πιστοποίησε αυτό το αγρόκτημα σαν Freedom Food farm - έχει ήδη ξεκινήσει έρευνα.
http://link.brightcove.com/services/player/bcpid13448893001?bctid=13483074001

Αυτό δεν είναι η πρώτη φορά που το σχέδιο Freedom Food του RSPCA - που υποστηρίζει ότι εξασφαλίζει υψηλά πρότυπα ευημερίας των ζώων - εκτίθεται για πρόκληση ταλαιπωρίας και πόνου στα ζώα.

Τον Ιούλιο του 2008, το Hillside Animal Sanctuary εξέθεσε ένα ακόμη αγρόκτημα παραγωγής αυγών πιστοποιημένο ως Freedom Food , επίσης στο Norfolk.
Ακριβώς μια εβδομάδα μετά, το θέμα Freedom Food ήταν ξανά στις ειδήσεις όταν το Animal Aid αποκάλυψε ότι τα πολυάριθμα κοτόπουλα σε ένα αγρόκτημα στο Σόμερσετ, υπέφεραν από τραύματα στα πόδια και τους γοφούς , και τα οποία ήταν ανίκανα να φτάσουν σε τροφή και νερό.

Αυτή η πιο πρόσφατη ανακάλυψη, επιβεβαιώνει για άλλη μία φορά ότι, όσο τα ζώα αντιμετωπίζονται ως προϊόντα – όσο παράγονται μαζικά και θανατώνονται για τροφή - θα υποφέρουν.
Ότι και αν γράφουν οι ταμπέλες στα super markets!

Δείτε το σχετικό video:
http://link.brightcove.com/services/player/bcpid13448893001?bctid=13483074001

Ο ΜΥΘΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ ΑΠΟ ΖΩΑ ''ΕΛΕΥΘΕΡΑΣ ΒΟΣΚΗΣ''

Όποιος αγαπά αληθινά τα ζώα δεν τα χρησιμοποιεί! Όλα τα άλλα είναι ένα καλό marketing!